เปิดคำพิพากษายกฟ้องฉบับเต็ม คดี ม.112-116 ทำโพลสอบถาม “ขบวนเสด็จสร้างความเดือดร้อนหรือไม่”

หลังจากเมื่อวันที่ 6 ก.ค. 2569 ศาลอาญากรุงเทพใต้อ่านคำพิพากษายกฟ้องทานตะวันกับพวกรวม 7 คน ในคดีข้อหาหลักตามมาตรา 112 และมาตรา 116 แต่ลงโทษปรับทั้งหมด คนละ 5,000 บาท ในความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานฯ ที่สั่งห้ามชุมนุมในรัศมี 150 เมตร ใกล้พระราชวัง และจำคุกวรเวช 4 เดือน ในความผิดฐานขัดขวางเจ้าพนักงาน จากกรณีทำโพลสำรวจความคิดเห็น “คุณคิดว่า ขบวนเสด็จสร้างความเดือดร้อนรำคาญหรือไม่” บริเวณห้างสรรพสินค้าพารากอน เมื่อวันที่ 8 ก.พ. 2565

คดีนี้มี ระพีพงษ์ ชัยยารัตน์ สมาชิกกลุ่มศูนย์รวมประชาชนปกป้องสถาบัน (ศปปส.) แจ้งความดำเนินคดีที่ สน.ปทุมวัน ในข้อหาตามมาตรา 112 และ 116 ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจได้แจ้งข้อกล่าวหาแก่จำเลยทั้งสิ้น 8 คน และอัยการได้สั่งฟ้องทั้งหมดใน 3 ข้อหาหลัก ได้แก่ ข้อหาหมิ่นประมาทพระมหากษัตริย์ฯ (ม.112), ยุยงปลุกปั่น (ม.116) และขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน (ม.368) และจำเลยบางรายถูกแจ้งข้อหา ดูหมิ่นเจ้าพนักงาน (ม.136) และข้อหาต่อสู้หรือขัดขวางเจ้าพนักงาน (ม.138 ประกอบ ม.140) ด้วย

การสืบพยานในคดีนี้ใช้ระยะเวลาเกือบ 4 ปี นับตั้งแต่คดีถูกสั่งฟ้องต่อศาล โดยมีการสืบพยานไปทั้งสิ้น 15 นัด ระหว่างพิจารณาคดี “บุ้ง เนติพร” ได้เสียชีวิตระหว่างถูกคุมขัง โดยเธออดอาหารประท้วงเรียกร้องสิทธิประกันตัว รวมทั้งเรียกร้องให้มีการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรม

สำหรับฝ่ายจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้รู้จักกันทั้งหมดมาก่อนและไม่ได้มีการนัดหมายไปทำกิจกรรมร่วมกัน และข้อความในกระดาษโพลแสดงความเห็น ไม่ได้มีการระบุชื่อหรือพระนามใด คำว่า ขบวนเสด็จ สามารถใช้ได้กับเจ้านาย พระสังฆราช รวมถึงกษัตริย์ต่างประเทศ และไม่มีข้อความดูหมิ่น ลดทอนศักดิ์ศรี ไม่ได้มีการยุยง หรือบังคับให้ประชาชนมาแสดงความเห็น การแสดงความเห็นเกิดจากผู้ที่สนใจเข้ามาร่วมติดสติกเกอร์เอง การกระทำไม่เข้าองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 112 และ 116 อีกทั้งเหตุการณ์วุ่นวายเกิดจากเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบที่มากอดรัดตัวทานตะวัน จนทำให้ประชาชนไม่พอใจ

ย้อนอ่านข่าวคำพิพากษา ยกฟ้อง ม.112-116 7 นักกิจกรรม-ประชาชน ทำโพล “ขบวนเสด็จสร้างความเดือดร้อนหรือไม่” แม้บุ้งจะเสียชีวิตเพราะไม่ได้ประกันตัวก่อนศาลพิพากษา

ย้อนอ่านบันทึกสืบพยาน เมื่อ ‘ขบวนเสด็จ’ กลายเป็นคำถาม: เปิดประมวลการต่อสู้คดี ม.112 นักกิจกรรม 7 คน จากเหตุทำโพล “ขบวนเสด็จสร้างความเดือดร้อนหรือไม่”

คำพิพากษาฉบับเต็ม

คำพิพากษาคดีอ.765-65_ศาลอาญากรุงเทพใต้_Redact ดาวน์โหลด

โดยสรุป ศาลอาญากรุงเทพใต้ได้มีคำพิพากษาในประเด็นดังนี้

1. ยกฟ้อง ม.112 และ ม.116 เห็นว่า เป็นเพียงประโยคคำถามถึงขบวนเสด็จ ไม่มีการกระทำที่ทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติยศชื่อเสียง ทั้งการชูสามนิ้วเป็นเพียงการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์

ศาลเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 บัญญัติว่า “ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือ แสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุก…” การกระทำที่จะเป็นความผิดตามมาตรา 112 จะต้องเป็นการกระทำในลักษณะด้อยค่า ใส่ร้ายป้ายสี หรือแสดงกิริยาอื่นใด หรือกล่าววาจาจาบจ้วงล่วงเกิน เปรียบเทียบ เปรียบเปรย หรือเสียดสีให้เป็นที่ระคายเคืองต่อเบื้องพระยุคลบาท หรือใช้สิทธิและเสรีภาพให้เป็นปฏิปักษ์ในทางใดทางหนึ่ง

การบังคับใช้กฎหมายมาตราดังกล่าว รัฐจะต้องกระทำด้วยความระมัดระวัง โดยยึดหลักนิติรัฐ หลักนิติธรรม ด้วยความเป็นธรรม และเสมอภาคอย่างเท่าเทียมกัน มิใช่เพื่อประโยชน์ทางการเมือง หรือเพื่อประโยชน์ของกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ

เมื่อพิจารณาข้อความตามป้ายประกาศของกลาง และการกระทำของจำเลยที่เชิญชวนให้ประชาชนมาร่วมแสดงความคิดเห็น เป็นการกระทำเพียงประโยคคำถามถึงขบวนเสด็จ มิต้องด้วยลักษณะการมุ่งหมาย หรือเชื่อมโยงไปยังบุคคลใดบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ ข้อความบนป้ายมิได้ระบุพระนาม หรือสื่อถึงบุคคลที่กฎหมายมุ่งคุ้มครองโดยตรง จึงไม่ใช่การโฆษณาชวนเชื่อหรือการด้อยค่าพระมหากษัตริย์ พระราชินี และรัชทายาท

ไม่มีการปราศรัย หรือแสดงความเห็นอื่นใดในประการที่น่าจะทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติยศชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชังหรือเสียดสี อันเป็นการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพโดยมิบังควร หรือกระทำการอื่นใดที่ส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการอาฆาตมาดร้าย

การที่จำเลยที่ 1 (ทานตะวัน) และ จำเลยที่ 2 (ใบปอ) แสดงสัญลักษณ์ชูสามนิ้วด้วย ก็เป็นเพียงการแสดงออกทางร่างกายเพื่อสื่อความหมายถึงสิทธิเสรีภาพของบุคคล ซึ่งอาจมีผู้เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็เป็นสิทธิเสรีภาพทางความคิดของแต่ละบุคคลสามารถกระทำได้ตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 34

2. ปรับคนละ 5,000 บาท ฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน เห็นว่า พฤติการณ์เป็นการชุมนุมสาธารณะในรัศมี 150 เมตร จากวังของพระบรมวงศ์ตั้งแต่สมเด็จเจ้าฟ้าขึ้นไป

จากการตรวจสอบภาพเคลื่อนไหว พบว่า จำเลยเดินบนทางเท้ามาถึงหน้าวังสระปทุม เจ้าพนักงานตำรวจแต่งกายนอกเครื่องแบบเข้ามาขวางทางและดันจำเลยให้ถอยหลังจนเกิดการชุลมุน จากนั้นจำเลยวิ่งข้ามถนนซอยและถูกเจ้าพนักงานในเครื่องแบบขวางทางไว้อีก เกิดการผลักดันแนวรั้วที่หน้าวังสระปทุม

ศาลเห็นว่า พ.ร.บ.การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. 2558 มาตรา 7 บัญญัติห้ามจัดการชุมนุมสาธารณะในรัศมี 150 เมตร จากพระบรมมหาราชวัง วังของพระรัชทายาท หรือของพระบรมวงศ์ตั้งแต่สมเด็จเจ้าฟ้าขึ้นไป

การกระทำของจำเลยที่ 1 และ จำเลยที่ 2 ที่นัดหมายบุคคลมาร่วมกิจกรรม ถือเป็นการชุมนุมสาธารณะ ซึ่งต้องแจ้งการชุมนุมล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 24 ชั่วโมง แต่จำเลยไม่ได้แจ้งและยังเคลื่อนการชุมนุมเข้ามาภายในเขตรัศมี 150 เมตรของวังสระปทุม จึงเป็นการชุมนุมสาธารณะที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

เจ้าพนักงานตำรวจท้องที่มีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้ชุมนุมออกไปจากรัศมี 150 เมตร การที่ตำรวจสั่งให้หยุดการชุมนุมและขัดขวางไม่ให้เคลื่อนไปที่หน้าวังสระปทุม จึงเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายเมื่อจำเลยทราบคำสั่งแล้วแต่ไม่ปฏิบัติตามโดยไม่มีเหตุอันสมควร จำเลยทั้งหมดจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 368 ตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษาปรับคนละ 5,000 บาท

3. ลงโทษจำคุกวรเวช 4 เดือน ข้อหาขัดขวางเจ้าพนักงาน เห็นว่าได้เข้าร่วมผลักดันแนวรั้วสู้กับเจ้าพนักงานตำรวจ

จากภาพเหตุการณ์พบว่าจำเลยที่ 1 และ จำเลยที่ 2 เป็นฝ่ายเข้ามาห้าม โดยพยายามเข้าไปดึงตัวจำเลยที่ 6 (วรเวช) ออกมา จำเลยที่ 5 (ฐากูร) ยกมือห้าม ส่วนจำเลยที่ 4 (วรัณยา) และจำเลยที่ 8 (ณัฐกรณ์) เพียงแค่พูดโต้เถียง แต่ไม่ได้ร่วมผลักดันแนวรั้วสู้กับเจ้าพนักงานตำรวจ

คงมีเพียงจำเลยที่ 6 (วรเวช) ที่ใช้กำลังผลักดันร่วมกับชายสวมเสื้อแขนยาวสีดำหมวกสีดำ จำเลยที่ 6 จึงมีความผิดฐานขัดขวางเจ้าพนักงานในการปฏิบัติการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 วรรคแรก เพียงคนเดียว พิพากษาลงโทษจำคุก 3 เดือน และเพิ่มโทษจำคุกเป็น 4 เดือน

4. ยกฟ้องวรัณยาฐานดูหมิ่นเจ้าพนักงาน เห็นว่าตำรวจไม่แต่งกายในเครื่องแบบเข้ามาอุ้มทานตะวัน แม้คำพูดอาจจะฟังดูรุนแรง แต่ก็เป็นการสอบถามด้วยความสงสัย และเพื่อให้แสดงความรับผิดชอบเท่านั้น

จำเลยที่ 4 (วรัณยา) ได้กล่าวถ้อยคำ เช่น “ไอ้ตัวเหี้ยมันคือใคร” โดยมีสาเหตุมาจาก พ.ต.ต.ชูชีพ วงษ์บุญเพ็ง ซึ่งไม่แต่งกายในเครื่องแบบ เข้ามากอดรัดตัวจำเลยที่ 1 (ทานตะวัน) แล้วอุ้มขึ้นทำให้แขนทั้งสองข้างรัดบริเวณหน้าอก เมื่อจำเลยที่ 4 ได้ชี้หน้าพูดซักถามมากขึ้น พ.ต.ต.ชูชีพ จึงเดินออกไปขึ้นรถแท็กซี่

พฤติการณ์น่าเชื่อว่า พ.ต.ต.ชูชีพ ทราบอยู่แล้วว่าการกระทำของตนเหมาะสมหรือไม่ แต่ผู้ชุมนุมไม่ยอมเดินตามเข้าไปยืนขวางหน้ารถแท็กซี่ พ.ต.ต.ชูชีพ จึงลงจากรถเข้าไปแสดงตัวกล่าวคำขอโทษเหตุการณ์จึงสงบ

การที่จำเลยที่ 4 ซึ่งเห็นเหตุการณ์โดยผู้กระทำไม่ได้แต่งกายในเครื่องแบบจึงเป็นธรรมดาที่ต้องมีความสงสัย เพราะในสถานการณ์ชุลมุนเช่นนั้นอาจมีบุคคลอื่นที่ไม่ใช่เจ้าพนักงานแอบอ้างเข้ามาฉวยโอกาสกอดจำเลยที่ 1 ก็เป็นได้

แม้ถ้อยคำที่กล่าวอาจฟังรุนแรงไปบ้าง ก็เป็นการสอบถามด้วยความสงสัยและเพื่อให้แสดงความรับผิดชอบเท่านั้น คำกล่าวของจำเลยที่ 4 เป็นการป้องกันสิทธิของผู้อื่นและยังอยู่ในกรอบของกฎหมาย ไม่เป็นความผิดฐานดูหมิ่นเจ้าพนักงานตามที่โจทก์ฟ้อง

ส่วนแผ่นป้ายกระดาษของกลางไม่ใช่ทรัพย์สินซึ่งได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 (1) ไม่อาจริบได้ ให้คืนแผ่นป้ายของกลางแก่เจ้าของ ข้อหาและคำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก

112 116 การอ่านคำพิพากษา ขบวนเสด็จ คดี 112 คดีมาตรา 112 คดียกฟ้อง คำพิพากษา คำพิพากษาศาลชั้นต้น ตะวัน ตะวันแบม ทานตะวัน ทานตะวัน ตัวตุลานนท์ นุ้ย วรัณยา บุ้ง บุ้ง เนติพร บุ้งเนติพร บุ้งเสียชีวิต บุ้งใบปอ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 116 ผลคำพิพากษา พิพากษา พิพากษายกฟ้อง ม.116 มาตรา 112 มาตรา 116 ยกฟ้อง ยกฟ้อง112 วรัณยา วรัณยา แซ่ง้อ วรเวช ศาลยกฟ้อง ศาลอาญากรุงเทพใต้ เสรีภาพการแสดงออก เสรีภาพในการแสดงออก แบม แบม อรวรรณ โพลขบวนเสด็จ ใบปอ ใบปอบุ้ง

ข่าวหรือบทความที่เกี่ยวข้อง

admin06

admin06

admin06

admin06