วันที่ 27 ส.ค. 2568 ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ ทนายความเข้าเยี่ยม “แอมป์” ณวรรษ เลี้ยงวัฒนา นักกิจกรรม อดีดนักเรียนนิเทศศาศตร์ ผู้ถูกคุมขังในคดีมาตรา 112 จากคดีปราศรัยในการชุมนุม #นับ1ถึงล้านคืนอำนาจให้ประชาชน บริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2564 และถูกศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุก 1 ปี 7 เดือน
การเยี่ยมครั้งนี้เป็นวันเดียวกับที่มีการปล่อยตัวผู้ต้องขังคดีทางการเมืองจำนวน 6 คน หลังเข้าเกณฑ์ตาม พ.ร.ฎ.อภัยโทษ พ.ศ. 2568 บทสนทนาครั้งนี้จึงเต็มไปด้วยความปรารถนาดีที่เห็นเพื่อน ๆ ได้รับเสรีภาพ กับความไม่แน่ใจในโอกาสของตนเอง บรรยากาศแห่งความหวังและการรอคอยปะทะกับการยอมรับความจริงสะท้อนถึงจิตใจของแอมป์ที่ต้องเผชิญหน้ากับความซับซ้อนไม่แน่นอนในสถานการณ์ของตนเอง
การพบกันครั้งนี้ยังเป็นโอกาสได้รับฟังมุมมองของแอมป์ต่อสถานการณ์อภัยโทษที่กำลังดำเนินอยู่ การปรับตัวทางจิตใจ รวมถึงการมองย้อนกลับไปที่เหตุการณ์ที่ทำให้เขาต้องมาอยู่ในจุดนี้ ในท้ายที่สุดจากกำลังใจของคนรักในวันเยี่ยมใกล้ชิดและความคาดหวังที่จะได้พบเพื่อน ๆ พี่น้องตอนออกศาลในเดือนหน้า ก็คงจะทำให้แอมป์ผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นไปได้
______________________
แดน 4 บรรยากาศในวันนี้แตกต่างจากวันอื่น ๆ อย่างชัดเจน เสียงครื้นเครงของผู้คนที่มารับญาติที่ได้รับการปล่อยตัวทั้งจุดเยี่ยมที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คน หน้างานยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่นแม้จะมีผู้คนมากมาย การยื่นเอกสารเข้าเยี่ยมผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว
แอมป์นั่งรออยู่บนม้านั่งที่ชิดผนังอีกฟากหนึ่ง เมื่อเห็นกัน เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินมายังจุดโทรศัพท์ คำทักทายแรกที่แลกเปลี่ยนกัน คืออาทิตย์ที่ผ่านมาแอมป์ต้องออกศาลหลายวัน เนื่องจากถูกนำตัวไปสืบพยานในคดีอื่น ๆ ที่ยังอยู่ระหว่างพิจารณา และพูดคุยเรื่องทางคดีที่เกี่ยวกับ พ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ ของเขา
แต่เมื่อบทสนทนาหันไปสู่เรื่องอภัยโทษ เขายิ้มอย่างเศร้า ๆ และเล่าถึงเปอร์เซ็นต์ที่จะได้รับการปล่อยตัวจากอภัยโทษลูกนี้น้อยมาก หรือแม้กระทั่งไม่มีเลย เพราะไม่แน่ใจเรื่องชั้นผู้ต้องขังของเขาจะเข้าเกณฑ์ตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา (พ.ร.ฎ.) ที่จะได้รับการปล่อยตัว หรือได้รับการลดหย่อนโทษหรือไม่
ความรู้สึกนี้ได้รับการยืนยันจากการสนทนากับ “พี่หนุ่ม” สมบัติ ทองย้อย ผู้ที่เพิ่งได้รับการปล่อยตัวจากการอภัยโทษ และจากการที่เขาได้เห็นรายชื่อคนที่จะเข้าอบรมรอบต่อไป ซึ่งไม่ปรากฏชื่อของตน แต่ในจุดนี้แอมป์สามารถทำใจยอมรับและพยายามคิดไปเรื่องอื่นมากกว่า
แม้จิตใจจะรู้สึกกังวลที่ไม่ได้รับการปล่อยตัว แต่ก็ไม่ได้เศร้าโศกขนาดนั้น เพราะจากการสนทนากับผู้ต้องขังหลายคนในเรือนจำ ต่างก็บอกว่าอภัยครั้งนี้มีคนได้น้อยมาก เมื่อประเมินแล้ว เขาจึงทำใจตั้งแต่เนิ่น ๆ และสามารถปล่อยวางได้
ช่วงนี้ชีวิตของเขาได้รับการเติมเต็มจากการได้พบปะกับคนที่รักอย่างใกล้ชิด เมื่อวานแฟนมาเยี่ยมในช่วงเช้า และช่วงบ่ายมีการเปิดให้เยี่ยมญาติใกล้ชิดรอบพิเศษ เขาลองให้แฟนยื่นขอเข้าเยี่ยม และปรากฏว่าได้รับอนุญาตให้เยี่ยมใกล้ชิดด้วย การเยี่ยมใกล้ชิดรอบนี้มีเวลาเพิ่มขึ้นอีกประมาณ 30 นาที ซึ่งทำให้เขามีความสุขขึ้นบ้าง ขณะที่สุขภาพกายยังคงปกติ ไม่มีการเจ็บป่วยหนักใด ๆ มีเพียงอาการหวัดเล็กน้อยที่คงเกิดจากการที่อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย สำหรับแอมป์การใช้ชีวิตในเรือนจำยังคงเหมือนเดิม คือรู้สึกจำเจและซ้ำซาก
สิ่งดีที่เกิดขึ้นในช่วงนี้คือการที่มีโอกาสเยี่ยมใกล้ชิด ได้เจอและได้กอดคนที่รัก และโชคดีที่ได้เยี่ยม 2 ครั้งด้วย บทสนทนาช่วงท้ายแอมป์พูดย้ำถึงการดูแลสุขภาพของเขาที่ยังคงมีต่อเนื่อง ทานยาต่อเนื่องทั้งยาโรคประจำตัวและยาความดัน และเดือนหน้าจะต้องออกศาลบ่อยอีก ซึ่งจะได้เจอเพื่อน ๆ สิ่งนี้ก็ช่วยทำให้ไม่เครียดเกินไปนัก
จนถึงปัจจุบัน (28 ส.ค. 2568) แอมป์ถูกคุมขังมาแล้ว 263 วัน หรือ 8 เดือน 20 วัน ด้วยบทบาทเคลื่อนไหวทางการเมืองของคนรุ่นใหม่ในช่วงปี 2563-2565 แอมป์ถูกดำเนินคดีรวมทั้งสิ้น 20 คดี โดยปัจจุบันคดีที่สิ้นสุดลงแล้ว 8 คดี รวมทั้งคดีที่เขาถูกคุมขังอยู่นี้ ที่เขาตัดสินไม่ฎีกาต่อ ส่วนที่เหลือยังคงต้องต่อสู้คดีต่อไป
สามารถร่วมเขียนจดหมายออนไลน์ถึงแอมป์ ผ่านโครงการFree Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล
.
อ่านเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง
รักเราข้ามกำแพงได้: เรื่องเล่าฉบับ Love Letter ของ “แอมป์” และ “โอ๋” ในห้วงแห่ง Pride Month
“แอมป์” เล่าถึงดวงตาซ้ายที่มองเห็นเพียง 30 % และการเฝ้าคอยนิรโทษกรรมท่ามกลางเงาตุลาการภิวัฒน์
