“แม็กกี้” ย้อนความทรงจำเทศกาลปีใหม่ที่เคยสดใส แต่ฤดูกาลไร้อิสรภาพที่รออยู่ข้างหน้ายังยาวนานอีกกว่า 22 ปี

เมื่อวันที่ 24 พ.ย. 2568 ทนายความเดินทางไปเรือนจำกลางคลองเปรม เพื่อเข้าเยี่ยม “แม็กกี้” อดีตคนทำงานฟรีแลนซ์ในโรงแรม ผู้ต้องขังในคดีมาตรา 112 ผู้มีความหลากหลายทางเพศ วัย 28 ปี

การเจอกันครั้งนี้แม็กกี้พูดถึงความเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเธอ ตั้งแต่การได้รับยาฮอร์โมนต่อเนื่อง ซึ่งเริ่มส่งผลให้ร่างกายดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไปจนถึงกิจกรรมต่าง ๆ ที่ทำให้ชีวิตในเรือนจำมีสีสันมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมคอนเสิร์ตเสก โลโซ การทำงานประดิษฐ์ให้กับการบินไทย หรือการรอคอยงานปักพานพุ่มที่จะเข้ามา แม้รายได้จะไม่มาก แต่กิจกรรมเหล่านี้ช่วยให้เธอมีอะไรทำ มีจุดหมายในแต่ละวัน

ในขณะที่สภาพร่างกายโดยรวมยังคงแข็งแรงดี เพราะเริ่มจัดการดูแลตนเองได้ดี เป็นผลให้ดูมีสุขภาพจิตที่ดี เธอพูดถึงฤดูหนาวที่กำลังมาถึงด้วยความชื่นชอบ ชอบที่ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นหลังจากครึ้มมานาน และชอบที่อากาศเย็นทำให้แต่งหน้าแล้วไม่เยิ้ม สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้กลายเป็นความหมายในชีวิตที่ถูกจำกัดอิสรภาพ เป็นเครื่องเตือนใจว่าความหวังและความเป็นตัวของตัวเองยังคงอยู่

________________________________________

เมื่อพบหน้ากัน แม็กกี้ตอบคำถามแรกว่าได้รับโดมิเมล์แล้ว ทั้งข้อความและรูปภาพที่แนบมาด้วย “เป็นรูปช่วงเทศกาลปีใหม่ แต่จำไม่ได้แล้วว่าช่วงไหน” เธอพูดพลางนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา “ตอนนี้ข้างนอกคงจะเริ่มมีการตกแต่งสถานที่แล้วใช่ไหมแม่”

ความทรงจำเกี่ยวกับเทศกาลปลายปีดูจะชัดเจนในใจเธอ ปกติถ้ายังอยู่ข้างนอก ช่วงนี้เป็นเวลาที่แม็กกี้จะมีงานค่อนข้างเยอะ ด้วยเป็นฟรีแลนซ์ในโรงแรม ได้ไปในโรงแรมหรือห้างสรรพสินค้าต่าง ๆ ที่ตกแต่งด้วยไฟกระพริบสีสันสดใส เพราะเป็นช่วงเทศกาลทำให้รู้สึกคึกคักมีชีวิตชีวากว่าปกติ ทนายแจ้งให้ทราบว่าข้างนอกเริ่มมีการตกแต่งต้นคริสต์มาสและประดับประดาไฟในห้างและโรงแรมแล้ว แต่อาจจะไม่ได้คึกคักมากนัก เพราะเป็นช่วงไว้ทุกข์หลังพระพันปีหลวงสวรรคต

เมื่อถามถึงเรื่องยาฮอร์โมนที่รอคอยมาสักระยะ แม็กกี้ตอบรับว่าได้รับแล้วประมาณสักช่วงสัปดาห์ก่อน ได้ยาครบ และเริ่มกินวิตามินเสริมด้วย แต่อาการชาตามร่างกายยังคงมีอยู่ อาจเพราะเพิ่งกินและเพิ่งได้ปรับเปลี่ยนการใช้ชีวิตประจำวัน ยาอาจจะยังไม่ออกฤทธิ์

เมื่อถามไปถึงเรื่องกิจกรรมที่ “เสก โลโซ” จะมาจัดคอนเสิร์ตที่คลองเปรม แม็กกี้กล่าวขึ้นมาในทันที “ยังมีอยู่ ตอนนี้ฝึกเพลงได้หลายเพลงแล้ว” เธอเล่าว่าทางเจ้าหน้าที่ให้แบ่งเพลงฝึกซ้อมกับแดน 1 เพลงที่แดน 3 ได้รับคือเพลง ‘นานเท่าไรก็รอ’, ‘พันธุ์ทิพย์’, ‘จักรยานสีแดง’, ‘มอเตอร์ไซค์รับจ้าง’, ‘ 5 นาที’ ซ้อมเต้นกันไปได้ประมาณ 6 ท่า ประมาณ 2 เพลง

“แต่เพลงของเสก โลโซ ไม่ได้มีแดนซ์เซอร์ ตอนครีเอทท่าเต้นก็เอาท่าเต้นแบบเด็กอนุบาลเลย เต้นสลับวนวนกันไป ตลกดี” เธอเล่า

นอกจากการฝึกเต้นแม็กกี้คิดว่าส่วนใหญ่สีสันน่าจะเป็นเรื่องการแต่งตัวมากกว่า ตอนนี้มีการเอาผ้าที่ใช้ตกแต่งบอร์ดที่ไม่ใช้แล้วมาออกแบบ แล้วให้คนที่ตัดเย็บได้ในแดนเป็นคนตัดเย็บ “ลักษณะผ้าจะสีวาว ๆ วับ ๆ ทำออกมาสวยมาก ส่วนพวกถุงน่อง กับเครื่องสำอาง ผบ.แดน บอกว่าจะซื้อมาให้จากข้างนอก”

มากไปกว่าการซ้อมคอนเสิร์ต ช่วงเดือนที่ผ่านมาแม็กกี้ได้เข้ากองงานทำงานประดิษฐ์ให้กับทางการบินไทย ลักษณะงานเป็นการเอาป้ายเล็ก ๆ มาร้อยสายสอดเข้าไป แล้วติดสติกเกอร์การบินไทย ทำประมาณ 50 กว่าแผ่นต่อวัน ทำได้ประมาณ 1 เดือนแล้ว ตกเดือนหนึ่งก็ทำกันคนละประมาณ 300 กว่าอัน ไม่ได้ทำทุกวันแต่ก็ทำทั้งเดือน

“ล่าสุดได้เงินปันผลคนละ 198 บาท ก็แอบได้น้อยนะแม่” เธอพูดพร้อมกับหัวเราะ พลางเล่าต่อว่าเดี๋ยวจะมีงานปักพานพุ่มเข้ามาด้วย “เห็นเขาบอกว่าทั้งปีเลย แค่คิดหนูก็ท้อแล้วแม่ ถ้าทำทั้งปีแล้วได้เดือนละ 100 กว่าบาท มันก็ไม่คุ้ม”

ขณะถามถึงสภาพร่างกายและจิตใจ แม็กกี้ตอบว่าปกติดี แล้วก็เล่าถึงการเยี่ยมใกล้ชิดที่กำลังจะเกิดขึ้น “พอทุกคนรู้ว่าหนูได้เยี่ยมใกล้ชิด พอเยี่ยมเสร็จจะต้องไปนอนกักโรค 3 วันอ่ะแม่ ซึ่งต้องนอนรวมกับคนอื่น ๆ ที่ออกเยี่ยมใกล้ชิดด้วย” แม้จะต้องแยกกักตัว แต่เท่าที่สังเกตเห็นเธอก็ไม่มีความกังวล

เธอเล่าต่อว่าเมื่อสัปดาห์ก่อนอยู่ ๆ ก็เกิดอาการแพ้เบบี้ออยล์ ซึ่งไม่รู้ว่าเกิดจากอะไรเพราะตอนอยู่ข้างนอกก็ใช้เบบี้ออยล์อยู่ แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไร “แต่หนูมีภาวะเป็นลมพิษอยู่ด้วย ก็ไม่รู้ว่ามันตีกันหรือเปล่า” ลักษณะอาการคือพอทาแล้วมันจะแห้ง ๆ เป็นขุย ๆ ผิวหนังบริเวณรอบคอ ตอนนี้หยุดใช้ไปแล้ว และได้ขอยาแก้แพ้กับอาสาสมัครในเรือนจำแล้ว โดยได้ยามาเม็ดเดียว “วันนี้หนูจะขออีกรอบ และถ้าหลังจากกินยาวันนี้แล้วไม่หาย หนูว่าจะขอออกฉุกเฉินอีกที”

เธอเล่าต่อว่าเมื่อสัปดาห์ก่อนเป็นหวัด เพิ่งหายเมื่อ 2-3 วันที่ผ่านมา คนในแดนเป็นหวัดกันเยอะมาก “แต่หนูเป็นแล้ว น่าจะมีภูมิ คงไม่เป็นอีก ถ้ามันไม่มีเชื้อตัวใหม่เข้ามา”

ก่อนถามถึงเรื่องยากันยุงที่แม็กกี้เคยพูดถึง โดยขณะนี้ทางเรือนจำอนุโลมให้เอาขึ้นไปทาได้แล้ว “แต่ตอนนี้เป็นฤดูหนาว ยุงก็ลดลง เลยไม่ค่อยลำบากอะไร”

ก่อนจากกันแม็กกี้บอกเล่าถึงช่วงนี้เริ่มมีแดดเข้ามาในแดน หลังจากที่ครึ้มฟ้าครึ้มฝนมานาน “หนูก็รู้สึกสดใสขึ้น แต่ก็ไม่ได้อยากออกไปตากแดดนะแม่ แต่ฟ้ามันสว่างดีก็เลยชอบ” เธอพูดถึงฟ้าสว่างเหมือนกับพูดถึงสิ่งมีค่า ความสว่างไสวที่ส่องเข้ามานั้นดูเหมือนจะนำพาความหวังมาให้ด้วย “แล้วอากาศเริ่มเย็น ๆ หนูชอบหน้าหนาว เพราะแต่งหน้าแล้วไม่เยิ้ม ไม่มัน ก็สนุกแต่งหน้า”

ช่วงท้ายบทสนทนา แม็กกี้ถามถึงรูปร่างของเธอเป็นไงบ้าง ทนายตอบว่าดูแข็งแรงดี ไม่ซูบหรือผอมไป แต่ผิวหน้าดูเนียน ใส แม็กกี้ดูดีใจ หัวเราะมีความสุข เธอเล่าว่า “หนูก็รู้สึกว่าสาวขึ้น จริงนะแม่ ยาฮอร์โมนช่วยได้จริง ๆ ผิวเนียนขึ้น ผิวหน้าแต่ก่อนมัน ตอนนี้หน้าไม่มัน แล้วก็ใสจริง ช่วงนี้จิตใจก็โอเคขึ้น”

สำหรับแม็กกี้ถูกจับกุมตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคม 2566 ในคดีมาตรา 112 จากกรณีถูกกล่าวหาว่าทวีต 18 ข้อความเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์ โดยไม่ได้รับการประกันตัวตลอดระหว่างการพิจารณาคดี จนกระทั่งวันที่ 14 มี.ค. 2567 ศาลอาญากรุงเทพใต้พิพากษาจำคุก 50 ปี แต่เนื่องจากรับสารภาพ ศาลจึงลดโทษให้เหลือกึ่งหนึ่ง คือจำคุก 25 ปี โดยไม่รอลงอาญา

ภายหลังการพิพากษา แม็กกี้ถูกย้ายตัวจากเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ มาที่เรือนจำกลางคลองเปรม เนื่องจากได้รับโทษจำคุกเกิน 15 ปี จนถึงปัจจุบัน (1 ธ.ค. 2568) แม็กกี้ถูกคุมขังมาแล้ว 772 วัน หรือ 2 ปี 1 เดือนกับ 11 วัน เธอยังเหลือโทษอีกกว่า 22 ปี

ร่วมเขียนจดหมายออนไลน์ถึงแม็กกี้ และผู้ต้องขังทางการเมือง ผ่านโครงการ Free Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล

อ่านเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

“แม็กกี้”: การวนซ้ำของการโยกย้าย เมื่องานแสดงถูกยกเลิก เพื่อนสนิทถูกย้ายแดน ขณะอาการชาแขนยังรอรักษา