“แม็กกี้”: การวนซ้ำของการโยกย้าย เมื่องานแสดงถูกยกเลิก เพื่อนสนิทถูกย้ายแดน ขณะอาการชาแขนยังรอรักษา

เมื่อวันที่ 6 พ.ย. 2568 ทนายความเดินทางเข้าเยี่ยม “แม็กกี้” อดีตคนทำงานฟรีแลนซ์ในห้างสรรพสินค้า ผู้ต้องขังผู้มีความหลากหลายทางเพศ วัย 28 ปี ซึ่งถูกคุมขังที่เรือนจำกลางคลองเปรม ในคดีมาตรา 112 มาแล้วกว่า 2 ปี

แม็กกี้ระบายถึงภาวะจิตใจที่หม่นหมองในรอบหลาย ๆ เดือน แม้ไม่ถึงขั้นวิกฤตเหมือนช่วงที่อยู่แดน 1 ในเรือนจำกลางคลองเปรม แต่ความเบื่อหน่าย และความหงุดหงิดกำลังกัดกินจิตใจเธออย่างต่อเนื่อง สาเหตุหลักมาจากการที่คนสนิทสนมในแดนถูกย้ายไป ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวและสูญเสียที่พึ่งทางใจ

เธอพูดถึงรูปแบบการใช้ชีวิตที่ต้องขังอยู่บนห้องนอนถึง 17 ชั่วโมงต่อวัน หลังจากงานแสดงที่เตรียมการมาระยะหนึ่งถูกยกเลิก ต้องเผชิญกับความว่างเปล่าและความซ้ำซากที่กดดันจิตใจ ส่วนสุขภาพทางกายมีอาการชาบริเวณแขนขวาและปวดหลังที่ยังไม่ได้รับการรักษา

ในภาพรวมของการเข้าเยี่ยมแม็กกี้สะท้อนถึงความหวังและความผิดหวังที่เธอเผชิญ นับตั้งแต่ถูกย้ายจากเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ มาที่คลองเปรม ผ่านการย้ายแดนหลายครั้ง ทุกครั้งที่เธอเริ่มปรับตัวได้ มีคนสนิทสนม และรู้สึกว่ากำลังจะดีขึ้น ก็มีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น ทำให้เธอรู้สึกต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

_______________________________________________

หลังยื่นเอกสารแจ้งความประสงค์เข้าเยี่ยมเมื่อเวลาประมาณ 09.25 น. ทนายพยายามฝากข้อความผ่านเจ้าหน้าที่ให้แม็กกี้นำใบสั่งยาฮอร์โมนออกมาด้วย เพราะวันนี้จำเป็นต้องเอาไปจัดการเรื่องสั่งยาต่อ กระทั่งเจ้าหน้าที่ดูรายชื่อผู้ต้องขังที่เข้าเยี่ยม เห็นชื่อแม็กกี้แล้วก็แจ้งว่าผู้ต้องขังรายนี้กำลังเยี่ยมญาติอยู่ ให้ลองเดินไปดู ก่อนพบว่า “ป้าสาคร” กำลังเข้าเยี่ยมแม็กกี้อยู่

เมื่อแม็กกี้เห็นเธอยิ้มให้ แล้วลุกออกจากเก้าอี้ทันที ป้าสาครทำหน้างุนงง ทนายบอกว่าสงสัยแม็กกี้คงจะเดินเอาใบสั่งยาไปฝากเจ้าหน้าที่ พอแม็กกี้กลับมา เธอรีบบอกว่าได้ฝากใบสั่งยาไว้แล้ว ก่อนพูดคุยกับป้าสาครต่อ

หลังจากได้รับใบสั่งยาฮอร์โมนจากเจ้าหน้าที่ ได้สอบถามว่าหลังเยี่ยมญาติเสร็จ ผู้ต้องขังจะต้องกลับเข้าไปที่แดนก่อนหรือไม่ เจ้าหน้าที่อธิบายว่าต้องกลับไปตัดยอดเยี่ยมญาติที่แดน 4 ก่อน แต่ใช้เวลาไม่นาน

ขณะที่กำลังเดินไปยังจุดเยี่ยมทนาย ป้าสาครเดินมาใกล้ จึงได้ทักทายกัน ป้าสาครบอกว่าวันนี้แม็กกี้ดูร้อนรนกระวนกระวายใจ ไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร แล้วบ่นว่าจริง ๆ จะมาเยี่ยมตั้งแต่วันจันทร์ที่ผ่านมา แต่น้ำท่วมเลยเข้าไม่ได้ นึกถึงญาติคนอื่นที่มาจากต่างจังหวัด ถ้ามาแล้วไม่ได้เยี่ยมก็ต้องเสียเวลา

ที่จุดรอเยี่ยม คาดว่าวันนี้น่าจะไม่ต้องรอนานเหมือนทุกครั้ง เพราะแม็กกี้ออกมาจากแดนแล้ว แต่กลับต้องนั่งรอเป็นเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงเต็ม จึงได้เห็นแม็กกี้เดินเข้ามา กระทั่งเมื่อเจอหน้ากัน จึงทักทายด้วยประโยคถามว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้ออกมาช้า แม็กกี้ตอบด้วยสีหน้ามึน ๆ ว่าไม่ทราบเหตุผลเหมือนกัน

เท่าที่สังเกตเธอดูกระวนกระวายใจ สีหน้าไม่ค่อยดี แต่งหน้าสวยแต่ตาตก หงอย ๆ เศร้า ๆ แม็กกี้เงียบไปแล้วตอบว่าคนสนิทสนมใกล้ตัวถูกย้ายแดน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในแดนมีคนถูกย้ายประมาณสิบกว่าคน จิตใจเลยไม่ค่อยดี รู้สึกอาลัยอาวรณ์

การพบว่าผู้คนถูกย้ายไปมา ทำให้รู้สึกเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ ไม่อยากขึ้นห้องนอนเลย อาการไม่เหมือนตอนเศร้าก่อนหน้านี้ ทั้งยังรู้สึกเบื่อต้องอยู่บนห้องนอน 17 ชั่วโมงต่อวัน ขึ้นห้องตั้งแต่ 14.00 น. ลงจากห้องอีกทีเกือบ 07.00 น.

ตอนนี้งานที่ “เสก โลโซ” จะมาเล่นดนตรีก็ไม่ได้จัดแล้ว ถูกยกเลิกไป อย่างที่บอกไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนว่าในแดนมีการฝึกเต้นฝึกถอดเพลงถอดท่ามาตั้งสองเพลง ต้องยกเลิกหมด แล้วพอยกเลิกก็ไม่ได้อยู่ข้างล่างซ้อมเต้นแล้ว ต้องรีบขึ้นห้อง ยิ่งทำให้เบื่อเข้าไปใหญ่

แม็กกี้ย้อนเล่าว่าครั้งแรกที่เข้าไปอยู่ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ หลังเวลาผ่านไป ก็เริ่มมีคนที่สนิทสนม ทั้งกำลังคุ้นเคยกับแดน และกับกลุ่มผู้ต้องขัง แต่ก็ถูกย้ายมาที่คลองเปรมฯ ในแดน 6 พอต่อมาก็รู้สึกว่ากำลังจะอยู่ได้ ก็ถูกย้ายมาแดน 3 พออยู่แดน 3 กำลังจะดี ก็ถูกย้ายไปแดน 1 อีก ซึ่งแดนนี้คนก็เยอะมาก ก่อนเธอถูกย้ายกลับมาแดน 3 แต่ก็เกิดเรื่องเปลี่ยนแปลงอีก ในใจก็เลยอีกแล้วเหรอ ทำให้เกิดความเบื่อและเซ็ง แต่อาการไม่หนักเหมือนตอนอยู่แดน 1

จากนั้นสอบถามเรื่องยาฮอร์โมนยังเหลืออยู่ไหม แม็กกี้ตอบว่ามีผู้ช่วยเจ้าหน้าที่เอามาให้ เซ็ทสุดท้ายเหลืออยู่ประมาณ 2-3 แผง ทำให้น่าจะต้องเตรียมดำเนินการซื้อยาเพิ่มเติม เพื่อให้ได้ทานยาต่อเนื่อง

แม็กกี้พูดจริงจังขึ้นอีกว่า เธอมีลางสังหรณ์ เหมือนกับเห็นคนเริ่มถูกย้ายแดน ไม่รู้ว่าย้ายเรือนจำด้วยไหม ก็แอบกลัวว่าจะเป็นคิวตัวเองอีก แล้วก็ต้องเผชิญการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง จึงบอกกับแม็กกี้ว่าเรื่องต้องย้ายเรือนจำย้ายแดน หรือเปลี่ยนกลุ่มเพื่อนข้างในนั้น คงเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน และอยู่เหนือการควบคุม แต่ก็ยังมีทีมเพื่อน ๆ ข้างนอกคอยสนับสนุนอยู่ อย่างน้อยให้แม็กกี้อุ่นใจตรงนี้ไว้ แล้วแม็กกี้ก็ยิ้มน้อย ๆ บอกว่า “ขอบคุณมากค่ะแม่”

บทสนทนามาสู่เรื่องการเรียนต่อหลักสูตร ม.ปลาย แม็กกี้ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าจะเปิดเรียนตอนไหน แต่เรื่องเอกสารเรียบร้อยหมดแล้ว รอแค่วันเวลาเปิดเรียน

ขณะที่ด้านสุขภาพ หลังถามถึงอาการชาที่ด้านขวา แม็กกี้เล่าว่าอาการชายังคงมีอยู่เหมือนเดิม อยู่ตรงจุดเดิม ไหล่ขวามาข้อศอกและตรงมือ หลังก็ยังปวดเหมือนเดิม ตรงท้ายทอยสองข้างก็ยังปวดเหมือนเดิม ได้ลงชื่อขอพบแพทย์แล้ว แต่ยังไม่ได้รอบที่จะออกไปพบ สงสัยกันว่าจะเพราะร่างกายไม่ค่อยได้ขยับ ไม่ได้ออกกำลังกายหรือไม่ แม็กกี้บอกว่าเป็นไปได้ เพราะอยู่ข้างในไม่ค่อยได้ทำอะไร ไม่มีกิจกรรม แต่ตอนเช้าก็พยายามเดินอยู่

ขณะที่ความเป็นอยู่อื่น ๆ จากข้างใน เธอก็ยังกินข้าวได้ปกติ นอนหลับได้ ส่วนสภาพร่างกายหลังจากกินยาฮอร์โมนมาจนถึงปัจจุบัน ก็รู้สึกว่าหน้าไม่มัน ไม่ค่อยเป็นสิว ก่อนเล่าประสบการณ์ช่วงที่ยาเข้ามาไม่ทัน ตอนนั้นร่างกายเป็นสิว หน้ามัน รู้สึกว่าอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แต่รอบนี้ไม่ได้มีแบบนั้น อารมณ์ดูปกติ ถ้าไม่นับเรื่องต้องจากลากันกับเพื่อน

หลังจากถามถึงสถานการณ์น้ำท่วมในสัปดาห์ก่อน แม็กกี้เล่าวว่า ฝนตกหนักช่วงวันอาทิตย์ จันทร์ อังคาร น้ำจึงท่วมบริเวณตรงหน้าเรือนนอน แต่ไม่ได้เข้าไปในเรือนนอน ปกติเวลาถอดรองเท้าก็จะถอดอยู่ตรงจุดหนึ่ง แต่ตอนเช้ามารองเท้าไหลไปไหนต่อไหนก็ไม่รู้ เมื่อถามต่อว่ากระทบกับการใช้ชีวิตไหม แม็กกี้บอกว่าไม่ได้รู้สึกว่ากระทบอะไร แต่อากาศจะอับ ๆ ไม่ปลอดโปร่ง ฟ้าก็ครึ้ม ๆ เศร้า ๆ มากกว่า

ก่อนจากแม็กกี้แจ้งว่าจะมีเยี่ยมญาติใกล้ชิด ทนายถามว่าจะให้แจ้งแม่ของเธอหรือไม่ แม็กกี้นิ่งคิดไปสักพักแล้วพูดเชิงสีหน้าไม่แน่ใจว่าถ้าไม่สะดวกก็ไม่ต้องมาก็ได้ ส่วนป้าสาครก็ทราบแล้วเรื่องวันเวลาเปิดให้เยี่ยมใกล้ชิด จากนั้นแม็กกี้ได้ฝากให้ช่วยจัดการโทรหาเบอร์ญาติของเพื่อนผู้ต้องขังที่อยู่ในแดนเดียวกัน อธิบายว่าเพื่อนคนนี้ลำบาก ไม่มีใครมาเยี่ยม อยากจะให้โทรแจ้งไว้ดู

จนถึงปัจจุบัน (12 พ.ย. 2568) แม็กกี้ถูกคุมขังมาแล้ว 752 วัน หรือ 2 ปี กับ 22 วัน จากโทษตามคำพิพากษาคือจำคุกถึง 25 ปี จากเหตุที่ถูกกล่าวหาว่าทวีต 18 ข้อความเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์ เธอยังเหลือโทษอีกเกือบ 23 ปี

ร่วมเขียนจดหมายออนไลน์ถึงแม็กกี้ และผู้ต้องขังทางการเมือง ผ่านโครงการ Free Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล

อ่านเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

“แม็กกี้” อัพเดตค่าฮอร์โมนเพิ่มขึ้น พบความสุขเล็ก ๆ ท่ามกลางชาเย็น – ความปวดที่พอทนได้ และจดหมายที่บอกว่า “ยังมีตัวตนอยู่ข้างนอก”