“อาย กันต์ฤทัย”: ฉลองวันเกิดในที่คุมขัง พบแม่ที่รอคอยมานาน ฝากความคิดถึงเพื่อน “สักวันเราจะเจอกัน”

เมื่อวันที่ 30 ก.ค. 2568 ทนายความเข้าเยี่ยม “อาย” กันต์ฤทัย คล้ายอ่อน ผู้ต้องขังคดีมาตรา 112 ที่ถูกพิพากษาจำคุก 8 ปี 48 เดือน จากการโพสต์เฟซบุ๊ก 8 ข้อความ และอยู่ระหว่างอุทธรณ์คำพิพากษา

ครั้งนี้อายเล่าถึงวันครบรอบวันเกิดในที่คุมขัง (17 ก.ค. 2568) ที่เธอซื้อนม 16 กล่องเพื่อฉลองร่วมกับเพื่อนร่วมห้อง รวมถึงคำอวยพรอันอบอุ่นจากเจ้าหน้าที่ที่รู้จักกัน ทั้งเป็นวันสำคัญที่น้องสาวและแม่มาเยี่ยม ทำให้เธอปลดล็อคความรู้สึกที่กักขังไว้นาน

ในความรู้สึกของอายที่เจอแม่หลังจากไม่ได้พบกันนาน เธอบรรยายถึงวินาทีที่เห็นแม่ดูแก่ลงไป น้ำตายังไหลออกมาพร้อมกับคำพูดของแม่ที่บอกว่า “แม่ไม่เคยผิดหวังในตัวน้อง”

อายยังสะท้อนถึงความผิดหวังต่อการไม่ผ่านของร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม โดยเฉพาะเมื่อสมาชิกสภาหลายคนกล่าวว่าไม่เอานิรโทษกรรมที่มีมาตรา 112 ทำให้เธอรู้สึก จุกจนพูดไม่ออก พร้อมส่งข้อความถึงนักการเมืองว่า “ไม่ทราบว่าท่านหลับไหลอยู่หรือทำอะไร แต่อยากให้ท่านทราบไว้ว่าคนในคุกยังคงรออย่างมีความหวังอยู่”

______________________________

ประมาณ 9.14 น. เอกสารขอเข้าเยี่ยมของทนายเพิ่งจะถูกนำไปส่ง และอีกกว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา ช่วงเวลาการรอคอยก็สิ้นสุดลง เมื่อเสียงเรียกชื่อดังขึ้น

เวลา 10.20 น. จังหวะแห่งการพบปะครั้งนี้เป็นจังหวะเดียวกันกับที่อายกำลังเดินมายังที่นั่งพร้อมเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง เธอยังคงสวมชุดสีน้ำตาลของผู้ต้องขังเช่นเคย อายดึงแมสก์ที่สวมใส่อยู่ออกมาถือไว้ เผยให้เห็นใบหน้าที่ได้รับการเขียนคิ้ว ปาดมาสคาร่า และทาปาก ทุกอย่างออกมาเป็นโทนสีชมพูที่อ่อนโยน

“ไม่ได้เจอกันนานเลย” ประโยคเปิดบทสนทนาของอายดังขึ้น ก่อนที่จะเริ่มต้นเล่าถึงวันพิเศษที่ผ่านมาไม่นาน วันเกิดของเธอในที่แห่งนี้ วันนั้นอายซื้อนม 16 กล่อง เพื่อฉลองวันเกิดของตนเองร่วมกับเพื่อน ๆ ในห้อง เสียงอวยพรจากน้อง ๆ ในห้องดังขึ้น แต่ความรู้สึกแปลกประหลาดก็เกิดขึ้นในใจ เมื่อต้องสุขสันต์วันเกิดในสถานที่คุมขัง

ไม่ใช่เพียงเพื่อนร่วมห้องเท่านั้นที่ร่วมแสดงความยินดี เจ้าหน้าที่ที่อายรู้จักคุ้นเคยกันก็อวยพรให้เธอเช่นกัน “ไม่เป็นไรนะลูก เดี่ยวก็มีคนเจนใหม่มาสู้ มาเรียกร้องเพื่อเรา ขอให้ได้อิสรภาพเร็ว ๆ” เสียงของแม่คนหนึ่งดังขึ้นด้วยความห่วงใย และแม่อีกคน แม้จะไม่ได้เจอบ่อย ๆ แต่ก็ใจดีกับอายมาก “ลูกดูดีขึ้น ดูสดใส ลูกต้องสู้อย่างมีสติ อย่าอยู่ในนี้ ทุกคนรู้หมดว่าอะไรคืออะไร ยึดมั่นในอุดมการณ์ของตนเอง และลูกต้องมีลมหายใจที่แข็งแรงต่อไป”

และแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลออกมา เมื่ออายเล่าถึงช่วงเช้าในวันเกิดของเธอ วันที่น้องสาวมาเยี่ยม ความรู้สึกตอนที่เจ้าหน้าที่ขานรายชื่อ อายรู้ได้ทันทีเลยว่าวันนี้แม่ก็มาด้วย น้ำตาที่กลั้นไว้ไม่อยู่ แม้เจ้าหน้าที่จะปลอบว่าอย่าเพิ่งร้อง ดังที่อายเคยบอกก่อนหน้านี้ เธอไม่อยากให้แม่มาเจอเธอในสภาพนี้ เธอกลัวว่าแม่จะรับไม่ได้ แต่อีกใจก็ดีใจมาก ๆ ที่แม่มาในวันนี้

ความรู้สึกที่เห็นแม่อีกครั้ง “แม่แก่มาก จนจำไม่ได้” วินาทีนั้นน้ำตาก็เริ่มไหลออกมา ส่วนแม่ก็น้ำตาคลอเบ้าแล้วเช่นกัน แม่พยายามบอกว่า “แม่จะไม่ร้อง เราจะไม่ร้องนะน้องอาย น้องอดทนนะ ส่วนแม่ก็จะอดทนรอเหมือนกัน สุขสันต์วันเกิดนะ” การได้เจอแม่นั้นทำให้อายรู้สึกปลดล็อคความรู้สึกต่าง ๆ ยิ่งประโยคที่แม่บอกว่า “แม่ไม่เคยผิดหวังในตัวน้อง แม่ภูมิใจในสิ่งที่น้องกล้าแสดงออก กล้าที่จะเรียกร้องเพื่อช่วยเหลือคนอื่น แม่ภูมิใจมาก ๆ”

บทสนทนาหันเข้าสู่เรื่องที่หนักหน่วงกว่า เมื่อบอกเล่าสถานการณ์เรื่องนิรโทษกรรมให้แก่อาย เธอบอกว่าทราบเรื่องเบื้องต้นมาแล้ว ทราบว่ารี่างฉบับประชาชนและพรรคประชาชนไม่ผ่าน มีผู้อภิปรายหลายคนว่าไม่เอานิรโทษกรรมที่มีมาตรา 112 อายเล่าว่ามันจุกจนพูดไม่ออก ความผิดหวังปรากฏชัดในน้ำเสียง สำหรับอายในช่วงแรก ๆ ก็มีความหวัง “เราสู้เพื่ออุดมการณ์ของเรา แต่มันแปลกที่เราถูกขังโดยไม่ได้รับการประกันตัวเลย และนิรโทษกรรมยังถูกขัดขวางไม่ให้ผ่านอีก”

อายสอบถามถึงสถานการณ์ทางชายแดนกัมพูชาว่าเป็นอย่างไรบ้าง เธอไม่ค่อยได้ทราบความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย เธอเล่าเพิ่มว่ามีน้องในห้องคนหนึ่งที่บ้านของเขาอยู่แถบชายแดน น้องร้องไห้คิดถึงคนที่บ้านตลอด กังวลว่าที่บ้านจะปลอดภัยไหม

ในด้านสุขภาพจิต อายบอกว่าช่วงนี้ไม่ได้พบจิตแพทย์ เพราะเธอคิดว่าตัวเองโอเคดีแล้ว ตอนนี้ยาที่ทานก็เป็นยาที่ได้จากหมอ ขณะนี้ยังไม่มีการปรับโดส ยังคงเป็นยาโดสอ่อน ๆ อยู่ มีตัวยาประมาณ 4 เม็ด อายรู้สึกว่ายาควบคุมอารมณ์ของเธอได้

ชีวิตในเรือนจำยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก หากจะมีก็มีแค่เรื่องที่ว่ามีผู้ต้องขังหลายคนเริ่มเจ็บป่วยเนื่องจากสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง การจะได้พบแพทย์หรือได้รับยามาบรรเทาอาการค่อนข้างใช้เวลานาน ต้องเข้าคิว พอถึงคิวอาการเจ็บป่วยของบางคน ก็หายหมดแล้ว

ในช่วงท้ายของการสนทนา อายได้ฝากข้อความถึงผู้คนที่อยู่ภายนอกกำแพง “สุดท้ายนี้อายอยากฝากถึงนักการเมือง ท่านเคยพูดว่ารักประชาธิปไตย ไม่ทราบว่าท่านหลับไหลอยู่หรือทำอะไร แต่อยากให้ท่านทราบไว้ว่าคนในคุกยังคงรออย่างมีความหวังอยู่”

และด้วยความรักความผูกพันที่ไม่เปลี่ยนแปลง อายยังฝากข้อความถึงเพื่อน ๆ “สำหรับเพื่อน ๆ อายคิดถึงมาก และอายยังคงเป็นอายคนเดิมเสมอ หากเพื่อนคนใดเปลี่ยนไปบ้างไม่ว่าแง่ใด อายเข้าใจ และอายก็เคารพในสิ่งนั้น สักวันเราจะเจอกัน”

____________________

📩 สามารถเขียนจดหมายถึงอาย ฝากถึง “กันต์ฤทัย คล้ายอ่อน เรือนนอนทับทิม ทัณฑสถานหญิงกลาง 33/3 ถนนงามวงค์วาน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900”

📩 หรือเขียนจดหมายออนไลน์ผ่านโครงการ Free Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล

จนถึงปัจจุบัน (4 ส.ค. 2568) อายถูกคุมขังมาแล้ว 343 วัน อายจะถูกคุมขังครบ 1 ปี ในวันที่ 27 ส.ค. 2568

อ่านเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

“อาย กันต์ฤทัย”: ปรับยาซึมเศร้าใหม่ เผชิญอาการข้างเคียงในเรือนจำ ยังหวังลึก ๆ นิรโทษกรรมจะเกิดขึ้นจริง