แม้ดวงตาพร่ามัว “วุฒิ” ผู้ต้องขังจากคลองเปรมฯ ยังมองชัด เรื่องนิรโทษกรรม “ไม่รวม ม.112 ไม่ใช่การแก้ปัญหาแท้จริง”

วันที่ 1 ก.ค. 2568 ทนายความเข้าเยี่ยม “วุฒิ” อดีต รปภ. และผู้ต้องขังทางการเมืองวัย 50 ปี ที่ถูกคุมขังมาแล้วกว่า 2 ปี ในข้อหาตามมาตรา 112 กรณีถูกกล่าวหาจากการโพสต์เฟซบุ๊กจำนวน 12 ข้อความ ในช่วงปี 2564

วุฒิเคยถูกคุมขังที่เรือนจำพิเศษมีนบุรี จนกระทั่งศาลมีคำพิพากษาจำคุกกระทงละ 3 ปี รวมจำคุก 36 ปี แต่เนื่องจากรับสารภาพ โทษจึงถูกลดเหลือ 12 ปี 72 เดือน หรือประมาณ 18 ปี หลังจากนั้น เขาถูกย้ายไปยังเรือนจำกลางคลองเปรม และตัดสินใจไม่อุทธรณ์คดีต่อ

การพบกันครั้งนี้วุฒิเล่าเรื่องราวดวงตาข้างซ้ายที่ไม่ปกติและแว่นสาตาที่ไม่ครบถ้วน สะท้อนปัญหาสุขภาพในเรือนจำที่เต็มไปด้วยข้อจำกัด ทั้งการนัดหมายที่ถูกเลื่อน ยาที่ไม่ทราบชื่อ และแว่นตาที่ไม่ตอบสนองความต้องการจริง

ส่วนเรื่องสำคัญคือการนิรโทษกรรมคดีทางการเมือง วุฒิให้มุมมองว่า “การนิรโทษกรรมที่ไม่รวมมาตรา 112 ไม่ใช่การแก้ปัญหาอย่างแท้จริง” เขาเชื่อว่าผู้ต้องขังคดีมาตรา 112 ไม่ได้ทำผิดร้ายแรงจนถึงขั้นฆ่าคนตาย แค่เห็นต่างทางความคิด ท่ามกลางความไม่แน่นอนของอภัยโทษที่อาจมีในปีนี้ ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับการนิรโทษกรรม เขายังคงรักษาท่าทีของความหวัง แม้จะไม่มั่นใจว่าตนจะได้รับผลประโยชน์จากมาตรการดังกล่าวหรือไม่

_______________________

วุฒิเดินมาด้วยท่าทีที่ไม่เร่งรีบอย่างครั้งที่แล้ว แต่สิ่งที่สะดุดตาคือแว่นคาดไว้บนศีรษะ และดวงตาข้างซ้ายที่ค่อนข้างแดง จุดขาวที่อยู่บริเวณขอบตาดำดูขุ่นมัว เมื่อถามเรื่องการไปพบจักษุแพทย์ หลังจากก่อนหน้านี้เขาเข้าผ่าตัดต้อกระจก และยังต้องติดตามอาการกับแพทย์ตามนัด วุฒิตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “วันนี้ผมไปที่แดน 10 มาครับ เพราะเมื่อสัปดาห์ก่อน แพทย์แจ้งว่าวันนี้จะให้ไปแอดมิทที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ครับ แต่ด้วยเหตุที่เตียงเต็ม จึงเลื่อนนัดไปก่อน”

วุฒิเล่าต่อไปว่า “โดยปกติแล้วแพทย์จักษุจะเข้าเวรที่โรงพยาบาลทุกวันพฤหัส ครั้งเจอล่าสุดผมได้อธิบายถึงอาการดวงตาของผมที่ว่าผมปวดตาแบบกระตุก ๆ รอบดวงตาในบางครั้ง ระคายเคืองตา การมองเห็นเริ่มพร่ามัว มองไม่ชัด จากนั้นจึงมีการฉีดยาเข้าที่บริเวณตาครับ เป็นการฉีดยาป้องกันไม่ให้เป็นอีก ผมไม่ทราบว่าเป็นยาอะไรครับ”

ในวัย 50 ปี ของวุฒิ ปัญหาการมองเห็นไม่ได้จบลงเพียงแค่การรักษา แต่ยังขยายไปถึงเรื่องแว่นตาที่จำเป็นสำหรับชีวิตประจำวัน เขาได้ปรึกษากับแพทย์ถึงเรื่องการตัดแว่นที่สามารถใช้งานได้ทั้งเดิน นั่ง และอ่านหนังสือ กล่าวคือเป็นแว่นเดียวที่ใช้ได้กับทุกอิริยาบถ ไม่จำเป็นต้องสับเปลี่ยนแว่นไปมา แต่ความหวังนี้ก็ต้องมาสิ้นสุดลง เมื่อแพทย์แจ้งว่าแว่นที่จะตัดกับทางโรงพยาบาลราชทัณฑ์นั้น อาจจะไม่ได้ตามที่ต้องการขนาดนั้น เพราะวัสดุต่าง ๆ ที่ทางโรงพยาบาลมีนั้นไม่ได้มีมากขนาดนั้น คงจะได้แว่นที่แค่เพียงพอจะใช้ได้ วุฒิคงต้องใช้แว่นสลับไปมาเช่นเดิม

นอกจากนั้นเมื่อวันที่ 27 มิ.ย. ที่ผ่านมา วุฒิได้ฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่ด้วย ก็รู้สึกตึงแขนประมาณ 2-3 วัน ไม่มีอาการไข้เลย “วันนั้นถ้าผมจำไม่ผิดเหมือนวัคซีนน่าจะเหลือ เจ้าหน้าที่ก็ทำการประกาศให้คนที่ไม่ได้ลงชื่อให้มาฉีดวัคซีน”

ถึงแม้มีข้อจำกัดของชีวิตในเรือนจำ วุฒิยังคงติดตามสถานการณ์ภายนอกผ่านการดูโทรทัศน์ภายในเรือนนอนผู้ต้องขัง และมีกล่องสัญญาณ สามารถตกลงกับเพื่อนร่วมห้องเพื่อเปลี่ยนช่องไปมาได้ แต่บางทีก็อาจมีการแย่งกันดูคนละช่องได้ แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้ดูข่าวสารที่เกี่ยวกับการเมือง ทำให้ผู้ต้องขังที่สนใจการเมือง ต้องติดตามจากคนที่มาเยี่ยมแทน

เมื่อเอ่ยถึงเรื่องอภัยโทษและการนิรโทษกรรม วุฒิกล่าวด้วยความหวังปนกับความไม่แน่นอน “ถ้ามีอภัยโทษในปีนี้จริง ก็จะเป็นผลดีกับผู้ต้องขังทุกคนที่ปรับชั้น เพราะทุกคนคาดหวังว่ามันจะมี สำหรับผมนั้นไม่รู้ว่าจะได้ด้วยหรือไม่ ต้องพิจารณาเงื่อนไขของการอภัยโทษในรอบนั้น ๆ ผมได้ยินมาว่าเคยมีกรณีที่นักโทษทางการเมืองไม่ได้ด้วย แต่ไม่รู้ว่าจริงเท็จเพียงใด”

ส่วนในเรื่องนิรโทษกรรม ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับการอภัยโทษ เป็นการพิจารณาออกกฎหมายของสภา ความเห็นวุฒิต่อนิรโทษกรรมที่ไม่รวมมาตรา 112 “นิรโทษกรรมที่ไม่รวม 112 ไปด้วยนั้น ไม่ใช่การแก้ปัญหาอย่างแท้จริง ท้ายที่สุดแล้วคนจะยังพูดถึง และตั้งคำถามต่อสิ่งนั้นต่อไป ผู้ต้องขังคดีมาตรา 112 ไม่ได้ร้ายแรง ไม่ได้ฆ่าคนตาย เราแค่เห็นต่างทางความคิด”

จนถึงปัจจุบัน (15 ก.ค. 2568) วุฒิถูกคุมขังมาแล้ว 842 วัน หรือ 2 ปี 3 เดือน 21 วัน หากถูกคุมขังเต็มกำหนดโทษ เขายังต้องถูกคุมขังต่อไปอีกเกือบ 16 ปี

📩 สามารถเขียนจดหมายออนไลน์ถึงวุฒิผ่านโครงการFree Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล

อ่านเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

ในแดน 6 คลองเปรม ที่ไม่สงบเหมือนเดิม: “วุฒิ” ผู้ต้องขัง ม.112 ยังเผชิญโรคทางดวงตาและชีวิตอันไม่แน่นอน