ช่วงชีวิต “แม็กกี้” ในระหว่างยาฮอร์โมนล่าช้า ความทรงจำข้างนอกเลือนลาง ยังหวังนิรโทษกรรม จะรวม ม.112 ด้วย

เมื่อวันที่ 8 ก.ค. 2568 ทนายความเข้าเยี่ยม “แม็กกี้” ผู้ต้องขังผู้มีความหลากหลายทางเพศ วัย 28 ปี ซึ่งถูกคุมขังในคดีมาตรา 112 ที่เรือนจำกลางคลองเปรม การเจอครั้งนี้แม็กกี้มีสุขภาพจิตที่ดีขึ้นจากการได้รับยาจิตเวชเป็นประจำ แต่ยังคงมีความกังวลเรื่องการเข้าถึงยาฮอร์โมนที่อาจจะได้รับช้า

บทสนทนาครั้งนี้ กล่าวถึงเรื่องนิรโทษกรรมที่ยังไม่ชัดเจนว่าจะครอบคลุมถึงมาตรา 112 หรือไม่ ทำให้เธอยังคงมีความหวัง แต่ก็ไม่แน่ใจนัก หากไม่ถูกนับรวม ทำให้เธออาจต้องจำคุกต่อไปตามโทษถึง 25 ปี ขณะที่ชีวิตในเรือนจำยังคงมีข้อจำกัดมากมาย ทั้งเรื่องสิ่งของที่ใช้ในห้องขัง และสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวยในช่วงฤดูฝน

แม็กกี้ยังเล่าถึงความทรงจำเกี่ยวกับชีวิตข้างนอกที่เริ่มเลือนลางลง จนแทบไม่สามารถจินตนาการถึงสถานที่หรือชีวิตนอกกำแพงเรือนจำ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบจากการถูกขังเป็นเวลานานขึ้น

_________________________

แม็กกี้เดินออกมาพร้อมผมที่เพิ่งแห้งจากการอาบน้ำ แม้จะเดินหน้ามุ่ยมาจากไกล แต่เมื่อเจอหน้ากัน เธอก็ยิ้มกว้างให้พร้อมบ่นกึ่งเล่นกึ่งจริงว่า “หนูกำลังอาบน้ำ ก็มีประกาศเรียกชื่อ ตอนนี้ข้างในร้อนมาก อากาศก็ครึ้ม ๆ ฝนตกปรอย ๆ อากาศไม่เปิด”

แม็กกี้พูดไปพร้อมพัดมือไปมาเพื่อหาอากาศเย็น เมื่อถามว่ายังไม่แต่งหน้าหรือ เพราะดูเหมือนแต่งมาเลย โดยเฉพาะคิ้วที่ดูเหมือนเขียนมาแล้ว แม็กกี้หัวเราะชอบใจ บิดตัวไปมาอย่างน่ารัก “จริงหรือแม่ ไม่ได้เขียนเลย หนูเป็นคนคิ้วเข้มอยู่แล้ว นี่ถ้าไม่กันคิ้วไว้จะเข้มกว่านี้อีก”

เมื่อสอบถามเรื่องสุขภาพ แม็กกี้กล่าวว่า “อาทิตย์ที่แล้วยังไม่ได้เจอหมอเลยค่ะ” เธอเล่าถึงการนัดพบหมอเพื่ออ่านผลเลือดและประเมินว่าต้องสั่งจ่ายยาฮอร์โมนในปริมาณเท่าไหร่ “หนูกลัวว่ายาจะได้เลทเหมือนครั้งก่อน แล้วหนูก็จะมีอาการอีก หมอก็ลาบ่อย สัปดาห์หน้าไม่รู้จะลาอีกหรือไม่ หนูจำไม่ได้ว่าเหลือยากี่เม็ด แต่รู้สึกว่าเหลือน้อยมากแล้ว”

สำหรับยาจิตเวช แม็กกี้มีอาการดีขึ้นเมื่อเทียบกับการใช้ยาช่วงแรก ๆ “หนูรู้สึกว่าร่างกายปรับเข้ากับยาได้บ้างแล้ว ช่วงนี้ไม่มีอาการอยากจะกรี๊ด ทำร้ายตัวเอง หรือร้องไห้เหมือนก่อนหน้านี้ แต่มีหงุดหงิดเพื่อนร่วมแดนบ้าง แต่ก็ไม่เท่าเดิม”

เธอเล่าต่อว่าช่วงนี้พอขึ้นห้องดูข่าวระยะหนึ่งก็หลับ และหลับยาวเลย “นอนหลับดีเกินไป จริง ๆ หนูจดชื่อยาไว้ให้แม่แล้วนะ แต่หนูลืมเอาออกมา รู้คร่าว ๆ ว่าเป็นพวกยาคลายเครียดกับยากล่อมประสาท”

จำนวนยาที่กินยังคง 7 เม็ดเหมือนเดิม แต่แม็กกี้ไม่รู้สี หรือขนาดยา เพราะผู้ช่วยบดยามาให้แล้ว “ยาบดเวลากินจะขมมาก แต่ก็เลือกไม่ได้ เขาให้กินแบบนั้น”

ก่อนบทสนทนาจะขยับไปที่เรื่องร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ที่เข้าที่ประชุมสภาเมื่อวันที่ 9 ก.ค. ที่ผ่านมา แต่ยังพิจารณาไม่เสร็จสิ้น แม็กกี้ถามว่า “รวม 112 ด้วยหรือเปล่าแม่” ซึ่งยังไม่มีใครให้คำตอบได้ แต่หลายพรรครัฐบาลปฏิเสธการรวมมาตราดังกล่าว แต่ก็ยังไม่รู้ว่าท้ายที่สุดจะโหวตกันอย่างไร ยังจะเปิดโอกาสให้มีการถกเถียงและทำความเข้าใจเรื่องนี้ในชั้นกรรมาธิการต่อไปหรือไม่ หรือปิดประตูตายทั้งหมด

ขณะเดียวกันสัปดาห์ที่แล้วข้างในมีกิจกรรม to be number one แม็กกี้เล่าว่า “หนูไม่ได้ไปขึ้นโชว์อะไรด้วย ออกไปร่วมด้วยเฉย ๆ ส่วนใหญ่ที่มีสีสันก็กะเทยแดน 1 เข้าร่วม รัฐมนตรีก็เข้ามาด้วย แต่ไม่ได้เข้ามาแดน 1 นะ ที่แดน 1 ก็เงียบ ๆ ไม่มีกิจกรรมอะไร”

ชีวิตในเรือนจำมีข้อจำกัดมากมาย “ตอนนี้ห้ามเอาสบู่ แชมพู อะไรขึ้นห้องแล้ว” เธอบอกอีกว่า “แต่ช่วงนี้ฝนตก ทำอะไรก็ลำบาก อยู่ในห้องก็อึดอัด อับ ๆ เพราะกลิ่นไม่ระบายอากาศ ไม่เปิดประตูหน้าต่าง กลิ่นห้องน้ำก็โชยทั้งคืน”

ยิ่งสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวยเป็นปัญหาใหญ่ “ส่วนข้างล่างยังดีที่ไม่มีกลิ่นขยะอับ ๆ อะไร ถ้าฝนตกน้อย ๆ น้ำก็ไม่ท่วม แต่ถ้าฝนตกเยอะก็มีท่วมบ้างค่ะ”

ก่อนที่ทนายพูดถึงเรื่องแม็กกี้ให้ส่งรูป “โอปอล สุชาตา” ที่สวมมงกุฎ Miss world เข้ามาให้ทาง Domimail ว่า เจ้าหน้าที่ไม่อนุญาตและแจ้งทางระบบว่า รับเฉพาะรูปบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับผู้ต้องขัง เช่น รูปญาติผู้ส่งจดหมาย รูปเพื่อนผู้ส่งจดหมาย รูปผู้ต้องขัง รูปที่เคยถ่ายร่วมกับผู้ต้องขังเท่านั้น

แม็กกี้ทำหน้าหงอย ๆ แล้วบอกว่า “หนูแค่อยากได้อะไรที่เห็นบรรยากาศข้างนอกบ้าง” แม็กกี้ยังเปิดเผยว่า “หนูเริ่มจำเรื่องราวข้างนอกไม่ได้แล้ว มันนึกภาพไม่ออก แค่นึกที่อยู่ก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะอยู่จุดไหน เดินทางยังไง ขึ้นรถไฟฟ้ายังไง มันเหมือนความทรงจำส่วนนี้มันเลือนลางมาก”

เธอเล่าอีกว่าตอนเข้ามาเรือนจำครั้งแรก ๆ ที่อยู่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ ยังฝันถึงเรื่องราวข้างนอกตลอดเลย “เห็นสถานที่ข้างนอก เรื่องที่ฝันไม่ได้ปะติดปะต่อกัน คือมันก็จำไม่ได้หรอกว่าฝันอะไรบ้าง แต่มันยังฝันถึงสถานที่ข้างนอกอยู่ แต่เดี๋ยวนี้เวลาฝัน หนูเห็นแต่ในคุก หนูไม่ฝันถึงข้างนอกเลยแม่ ฝันว่าคุยกับเพื่อนอยู่เป็นจุด ๆ แต่ทุกสถานที่ก็คือในคุก ไม่ได้อยู่ข้างนอก”

ก่อนแม็กกี้ระบายความรู้สึกทิ้งทิ้งท้าย “ตอนแรกหนูคิดว่าเพราะเราไม่ได้เจอเรื่องราวข้างนอก แต่หนูก็ดูข่าวนะ ข่าวช่องวัน ดูทีวี ดูซีรีส์ มันทั้งเศร้าทั้งเบื่อ แม่”

จนถึงปัจจุบัน (14 ก.ค. 2568) แม็กกี้ถูกคุมขังมาแล้ว 632 วัน หรือ 1 ปี 8 เดือน 27 วัน จากโทษตามคำพิพากษาคือจำคุกถึง 25 ปี จากเหตุที่ถูกกล่าวหาว่าทวีต 18 ข้อความเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์ เธอยังเหลือโทษอีกถึงกว่า 23 ปี

ร่วมเขียนจดหมายออนไลน์ถึงแม็กกี้ และผู้ต้องขังทางการเมือง ผ่านโครงการ Free Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล

อ่านเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

ร่างกายค่อย ๆ เปลี่ยน จิตใจเริ่มเข้มแข็ง: “แม็กกี้” ปรับตัวกับการรับยาฮอร์โมนในเรือนจำ