ศาลอุทธรณ์ยกคำร้องขอประกันตัว “วิจิตร” ผู้ต้องขังคดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ระหว่างยังรอศาลอุทธรณ์พิจารณาเรื่องนิรโทษกรรมมากว่าสองเดือนแล้ว

วันที่ 17 พ.ย. 2569 ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องขอประกันตัว “วิจิตร” (นามสมมติ) ผู้รับเหมาก่อสร้างจากจังหวัดขอนแก่นวัย 60 ปี และเป็นผู้ต้องขังคดีตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ มาตรา 14 (2) ซึ่งถูกขังในระหว่างชั้นอุทธรณ์มาแล้ว 1 ปี 8 เดือนเศษ จากเหตุโพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กจำนวน 10 โพสต์ ระหว่างปี 2557 – 2558 และถูกศาลอาญาพิพากษาจำคุก 10 ปี

ก่อนหน้านี้ ได้มีการยื่นประกันตัววิจิตรในช่วงก่อนที่ พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุขฯ จะมีผลบังคับใช้ อย่างไรก็ตาม ศาลอุทธรณ์ยังคงยกคำร้องเรื่อยมา การยื่นประกันตัวครั้งนี้ ทนายความยื่นคำร้องไปเมื่อวันที่ 12 พ.ย. 2569 นับเป็นครั้งที่ 9 ตั้งแต่ถูกคุมขังระหว่างอุทธรณ์คดี ในครั้งนี้ระบุเหตุผลว่า คดีนี้อยู่ระหว่างรอคำสั่งศาลอุทธรณ์เกี่ยวกับการนิรโทษกรรม จึงขอให้จำเลยได้รับการประกันตัว 

อย่างไรก็ตาม ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งลงวันที่ 13 พ.ย. 2569 ยกคำร้องประกันตัวดังกล่าว ในเนื้อหาคำสั่งระบุโดยสรุปว่า พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีและโทษที่ศาลชั้นต้นพิพากษา ประกอบกับศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาเคยมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวหลายครั้ง เกรงว่าจะหลบหนีและยังไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม ไม่อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว

.

สำหรับคำร้องขอประกันตัวได้ยื่นไปเมื่อวันที่ 12 พ.ย. 2569 โดยสรุปมีรายละเอียดดังนี้

คดีนี้จำเลยถูกฟ้องตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ เนื่องจากมีการประกาศใช้ พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุข พ.ศ. 2569 และคดีเข้าข่ายได้รับการนิรโทษกรรมตามกฎหมายดังกล่าว 

ย้อนไปเมื่อวันที่ 26 ส.ค. 2569 จำเลยได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลปล่อยตัวตามมาตรา 8 แห่ง พ.ร.บ. ดังกล่าว ต่อมาวันที่ 27 ส.ค. 2569 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า “เนื่องจากคดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์  จึงให้ส่งคำร้องนี้ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาสั่ง” แต่ผ่านมากว่าสองเดือนแล้ว ศาลอุทธรณ์ยังไม่มีคำสั่ง

ในระหว่างรอคำสั่งเกี่ยวกับ พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุขฯ ขอศาลโปรดอนุญาตให้ประกันตัว เนื่องจากหากพิจารณาความใน มาตรา 7 ของ พ.ร.บ. ดังกล่าว การกระทำของจำเลยในคดีนี้เป็นการแสดงออกและการแสดงความคิดเห็น อันมีมูลเหตุมาจากความขัดแย้งทางการเมืองหรือแรงจูงใจทางการเมือง ซึ่งครบหลักเกณฑ์และองค์ประกอบที่จะได้รับการนิรโทษกรรม

ช่วงเกิดเหตุคดีนี้ จำเลยโพสต์ข้อความทางเฟซบุ๊กเพื่อแสดงความเห็น เนื่องจากได้รับผลกระทบจากการรัฐประหารของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ข้อหาที่ถูกฟ้องเป็นข้อหาตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 ซึ่งมีโทษจำคุกกรรมละไม่เกิน 5 ปี  โดยไม่มีโทษขั้นต่ำ จำเลยไม่ได้ถูกฟ้องในข้อหาร้ายแรง 

อีกทั้งจำเลยไม่เคยกระทำความผิดมาก่อน มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งและให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่มาโดยตลอด ไม่มีพฤติการณ์หลบหนี และไม่เคยผิดเงื่อนไขแต่อย่างใด จำเลยยินยอมปฏิบัติตามหากศาลมีคำสั่งกำหนดเงื่อนไขในการประกันตัวและยินยอมให้ติดอุปกรณ์ติดตามตัวอิเล็กทรอนิกส์ (EM) ตั้งผู้กำกับดูแล หรือให้ไปรายงานตัวต่อบุคคลหรือสถานที่ที่ศาลกำหนด เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ว่าจะไม่หลบหนี

.

ต่อมา ศาลอาญาได้ส่งคำร้องให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ก่อนศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่งลงวันที่ 13 พ.ย. 2569 ยกคำร้องประกันตัวดังกล่าว โดยระบุว่า “พิเคราะห์ความหนักเบาแห่งข้อหา พฤติการณ์แห่งคดี และโทษที่ศาลชั้นต้นลงแก่จำเลย ประกอบกับศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาเคยมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์มาแล้วหลายครั้ง อันเนื่องจากเกรงว่าจำเลยจะหลบหนี และตามพฤติการณ์ยังไม่มีเหตุที่จะเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง”

.

อ่านบทสัมภาษณ์ 

“วิจิตร”: เมื่อเด็กชายในสงครามคอมมิวนิสต์ ผู้สร้างโบสถ์วิหาร ต้องเผชิญคดีการเมือง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

‘โพสต์เมื่อสิบปีที่แล้ว’ พิพากษาจำคุก ‘วิจิตร’ 20 ปี ก่อนลดเหลือ 10 ปี เหตุโพสต์ข้อความ 10 โพสต์ในช่วงรัฐประหาร 57 ก่อนต้องเข้าเรือนจำรอผลประกันตัว

สรุปความคืบหน้า ผู้ต้องขังทางการเมืองที่เข้าเกณฑ์นิรโทษกรรม หลัง พ.ร.บ.สร้างเสริมสังคมสันติสุขฯ บังคับใช้ 19 วัน ใครได้ปล่อยตัวแล้ว-ใครยังไม่ได้ปล่อยตัว

X