“ฟ้า พรหมศร” อดอาหารเข้าวันที่ 10 น้ำหนักลดลง 3 กก. ตั้งคำถามถึงนิรโทษกรรม “เราสันติสุขกันบางส่วนหรือ?”

เมื่อวันที่ 8 และ 10 ก.ค. 2569 ที่เรือนจำอำเภอธัญบุรี ทนายความเข้าเยี่ยม “ฟ้า” พรหมศร วีระธรรมจารี อดีตนักกิจกรรมกลุ่มราษฎรมูเตลู ซึ่งถูกคุมขังในคดีมาตรา 112 หลังศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำคุก 2 ปี 10 เดือน จากกรณีชุมนุมหน้า สภ.คลองหลวง และศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ประกันตัวระหว่างฎีกา โดยถูกคุมขังมาตั้งแต่วันที่ 9 มี.ค. 2569

เมื่อเดือน มี.ค. 2569 ฟ้าเคยอดอาหาร 10 วัน เรียกร้องให้นิรโทษกรรมนักโทษทางความคิด ทั้งนี้ ช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา มีความพยายามยื่นประกันรวม 4 ครั้ง แต่ศาลฎีกายังคงไม่อนุญาต สำหรับการอดอาหารประท้วงรอบใหม่นี้ เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 1 ก.ค. 2569 ฟ้ากล่าวถึงการเรียกร้องสิทธิประกันตัวเพื่อออกไปดูแลพ่อที่ป่วยโรคพาร์กินสันและกำลังนำไปสู่อัลไซเมอร์ รวมถึงแม่ที่มีอาการซึมเศร้าอยู่ด้วย

ความสุขที่แท้จริง คือการได้รับอิสรภาพที่แท้จริง

การเข้าเยี่ยมของทนายในการอดอาหารเข้าวันที่ 8 เมื่อถึงจุดนั่งคุย ฟ้าสูดหายใจเข้าลึก ๆ พร้อมหลับตา ก่อนการพูดคุยฟ้าเหม่อไปสักพักหนึ่ง เขาสถานการณ์ว่าตัวเองมีอาการปวดท้อง เวลาเดินจะรู้สึกวืดมาก ๆ

ฟ้าเล่าให้ฟังว่าในการอดอาหารครั้งนี้ร่างกายทรุดลงเร็วกว่าที่ผ่านมา มีอาการปวดท้อง และเมื่อเช้าได้วัดค่าน้ำตาล มีระดับอยู่ที่ 84 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่ต้องเฝ้าระวัง แม้ก่อนวัดระดับน้ำตาลฟ้าจะกินโอวัลตินและนมข้น เพื่อให้ค่าน้ำตาลเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังอยู่ในระดับที่ต่ำอยู่ดี

ฟ้าบอกว่าตอนนี้ร่างกายช้าไปหมด ทำอะไรก็ช้า ความคิดทุกอย่างเริ่มช้ามาก การประมวลผลอยู่ที่ 70 – 75 % เขาเปรียบเทียบความช้านี้กับกิจวัตรประจำวันว่า ปกติจะเขียนกลอน ซึ่งเวลาที่ใช้ในการแต่งกลอน 1 – 4 บท เขาใช้เวลาแค่ 3 – 5 นาทีเท่านั้น แต่ตอนนี้กลอนหนึ่งบทใช้เวลาอย่างน้อย 15 – 30 นาที

“ตอนนี้ฟ้าพยายามประคองร่างกายให้โอเคที่สุดพยายามไม่ให้ร่างกายทรุดลงไปมาก จากแต่เดิมที่เราคุยกันว่าหลังจากสัปดาห์ที่ 2 เราจะเริ่มถอนการกินนม การกินน้ำหวาน แต่พอดูร่างกายแล้วคิดว่าจะขยับการถอนออกไปอีกเพราะร่างกายไปเร็วกว่าที่คิดไว้มาก ๆ”

ทนายได้เล่าสถานการณ์เกี่ยวกับความสนใจในการประท้วงอดอาหารของฟ้าให้ฟังว่ามีสำนักข่าวได้ทำข่าวอยู่บ้าง รวมถึงสิ่งที่ต้องการสื่อสารจากการอดอาหารครั้งนี้ได้ถูกกล่าวถึงไปในหลาย ๆ โพสต์ของสำนักข่าว เมื่อฟ้าได้ยิน เขาก็เอามือทาบอกแล้วหลับตา พร้อมกับกล่าวว่ารู้สึกดีใจที่มีคนรับรู้การต่อสู้ครั้งนี้ของฟ้า

ฟ้าเล่าว่าช่วงนี้มีหนังสือเล่มโปรดอยู่หลายเล่ม เช่น สามก๊ก, ความรักในหอแดง ประพันธ์โดย เฉาเสวี่ยฉิน คีตาญชลี ประพันธ์โดย รพินทรนาถ ฐากูร, มหาภารตยุทธ และมนูธรรมศาสตร์ แต่มีสามเล่มที่ ติด Top 3 ในใจตลอดมาคือ สามก๊ก, คีตาญชลี และ เจ้าผู้ครองนคร ซึ่งประพันธ์โดย นิกโกโล มาเคียเวลลี ซึ่งฟ้าเจอเล่มหลังนี้ในห้องสมุดของเรือนจำ เขาดีใจมาก ๆ

เขาเล่าต่อว่าห้องสมุดที่นี่ ไม่ได้มีการแยกหนังสือไว้ทำให้หนังสือต่าง ๆ จะถูกรวมกันเวลาเข้ามาในห้องสมุดฟ้าบอกว่าการเข้าห้องสมุดที่นี่ก็เหมือนไปค้นหาสมบัติ แล้วฟ้าก็เจอหนังสือที่ไม่คิดว่าจะเจอในห้องสมุดของเรือนจำอีกหลายเล่ม นี่เป็นสิ่งที่ช่วยชุบชูจิตใจในช่วงที่อยู่ในนี้ได้พอสมควร

แล้วฟ้าก็บอกว่าจากที่คุยกับทนายเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ฟ้าตัดสินใจว่าภายในสัปดาห์นี้ไม่ก็สัปดาห์หน้าจะเริ่มต้นแต่ง ‘นิราศนครหม่น’ คาดว่าจะแต่งให้เสร็จในสัปดาห์ที่ 2 ของเดือนสิงหาคม อยากให้ติดตามไปด้วยกัน

ก่อนจากกัน ทนายได้เล่าถึงสถานการณ์ของ ‘แอมป์’ ณวรรษ ที่ถูกขังจนครบกำหนดโทษในคดี ม.112 แล้ว และคดีอื่นที่เขาถูกพิพากษาจำคุกในระหว่างนั้นถูกขังครบกำหนดโทษและได้รับการประกันตัวแล้ว แต่คดีที่เขายื่นขอถอนประกันตนเอง กลับยังไม่ได้รับประกันตัวอีก 3 คดี

เมื่อฟ้าฟังจบ ก็บอกว่าเป็นห่วงแอมป์มาก นี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ฟ้าเองยังไม่ตัดสินใจที่จะถอนประกันในคดีอื่นที่ยังไม่เด็ดขาด เพราะพอเราจะขอสิทธิประกันตัวก็ไม่ให้ “คนเราอยู่ในคุก เวลามีความสุข มันก็แค่สุขจอมปลอม สุขไปงั้น ๆ ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง การได้รับอิสรภาพคือความสุขที่แท้จริง”

“ฟ้ารู้สึกว่าต้องสู้กับตัวเองหนักมาก ฟ้าต้องการกำลังใจมาก ๆ ทุกครั้งที่ได้เซ็นเอกสารว่าออกเยี่ยมทนายหรือมีเยี่ยมญาติ มันเหมือนเป็นการได้รับกำลังใจ”

20 ปีแห่งความขัดแย้งทางความคิด ฟ้าเรียกร้องให้สังคมมองทุกฝ่ายด้วยความเมตตา ไม่แบ่งแยกกัน ถ้าจะผิดก็ผิดตรงความคิดที่มีมุมต่างกันเพียงแค่นั้น

ในการอดอาหารเข้าวันที่ 10 ฟ้าเดินมาที่ห้องเยี่ยมด้วยการแต่งกายลักษณะเดิม ขณะที่ฟ้าเดินมาถึงที่เก้าอี้เขาใช้มือทั้ง 2 ข้างยันกับขอบโต๊ะเพื่อช่วยพยุงตัวเองให้นั่งลงบนเก้าอี้ได้ จากการสังเกต เห็นว่าฟ้าหน้าตอบลงเล็กน้อย ก่อนเริ่มบทสนทนาในวันนี้ ฟ้าบอกทนายว่า ขอนั่งหลับตาสักพักพร้อมหยิบยาดมขึ้นมาดม จากนั้นเมื่อพร้อมแล้วจึงส่งสัญญาณว่าสามารถคุยกันได้เลย

เมื่อทนายเริ่มต้นสอบถามอาการในวันนี้ ฟ้าบอกว่า “ตามสภาพเลยค่ะ กระบวนการจัดการความคิดต่าง ๆ ช้าลง ทุกอย่างดูเนิบ และช่วง 2 – 3 วันนี้เริ่มมีอาการปวดท้อง ลักษณะคล้าย ๆ ปวดโรคกระเพาะ ไม่ได้มีอาการปวดตลอด มีอาการ 2 – 3 ครั้งต่อวัน และไม่ได้ปวดนานมาก”

ฟ้าอัปเดตน้ำหนักตัวว่า ก่อนหน้านี้อยู่ที่ 58 กิโลกรัม วันนี้ชั่งใหม่น้ำหนักตัวอยู่ที่ 55 กิโลกรัม น้ำหนักลดค่อนข้างเยอะอยู่ ฟ้าพยายามสังเกตร่างกายตัวเองเสมอหากร่างกายไม่ไหวจริง ๆ จะพยายามหาน้ำหวานดื่ม เป็นการนำน้ำหวานผสมกับน้ำเปล่า ใน 1 วัน เขาจะดื่มประมาณ 5 แก้ว อย่างน้อยร่างกายยังคงได้รับพลังงานอยู่บ้าง

วันนี้ได้มีการตรวจเช็คความดัน ความดันอยู่ในเกณฑ์ปกติ และได้ตรวจค่าน้ำตาลกลูโคสในเลือดปรากกฏว่าค่าน้ำตาลอยู่ที่ 76 เป็นการตรวจโดยอาสาสมัครสาธารณสุขเรือนจำ (อสรจ.) มีการตรวจในช่วงเช้า และกลางวัน หากให้ประเมินสภาพร่างกายตัวเองในตอนนี้ ฟ้าว่าน่าจะอยู่ที่ 70%

________________________________________________

เมื่อพูดคุยสักพัก ทนายจึงได้อัปเดตข่าวสารเกี่ยวกับ พ.ร.บ.สร้างเสริมสันติสุขฯ ที่ผ่านมติเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎรไปเมื่อวันที่ 8 ก.ค. 2569 ระหว่างที่อ่านข่าวให้ฟ้าฟัง เขาหลับตาตลอดเพื่อช่วยทำให้ตัวเองโฟกัสได้มากขึ้น พร้อมทั้งหยิบยาดมขึ้นมาสูดดม และมีการหายใจเข้าออกแบบยาว ๆ

เมื่อฟังจนจบ ฟ้านิ่งเงียบไปสักครู่หนึ่ง พร้อมกล่าวว่า

“… มาตาปิตุ จ อัต(ตะ)รชัง นิจจัง รักขันติ ปุตตะกัง

เอวัง ธัมเมนะ ราชาโน ปะชัง รักขันตุ สัพพะ ทา”

“… บิดามารดาเฝ้าถนอมบุตรที่เกิดจากอกของตนฉันใด พระราชาโปรดรักษาพสกนิกรของพระองค์ฉันนั้น”

ฟ้ากล่าวความเห็นเกี่ยวกับ พ.ร.บ.สร้างเสริมสันติสุขฯ ว่า โดยส่วนตัวย่อมต้องพลอยยินดีในเรื่องนี้เพียงแค่ส่วนหนึ่ง ในอีกส่วนหนึ่งก็เป็นเรื่องที่ต้องตั้งคำถาม ส่วนจะได้คำตอบหรือไม่นั้นเป็นเรื่องของอนาคต ตลอดเวลา 20 ปีที่ผ่านมา มีคนทะเลาะกันในสังคมด้วยเรื่องการเมือง ความคิดต่างจนเป็นชนวนใหญ่โต บังเกิดวีรชนทั้ง 2 ฝ่าย ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียใจยิ่ง ที่ความคิดคนเราสามารถประหัตประหารกันได้เช่นนี้

ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม บุคคลทั้งหลายที่เกี่ยวข้องในพระราชบัญญัติฉบับนี้ ล้วนถือเป็นนักโทษทางความคิดด้วยกันทั้งสิ้น เพราะตามปกติวิสัยแล้ว คนเหล่านี้ไม่ได้มีเจตนาจะละเมิดกฎหมายบ้านเมืองร้ายแรงข้อใด อย่างมากที่สุดก็เพียงกระทำความผิดลหุโทษและเสียค่าปรับอยู่บ่อย ๆ สาเหตุที่พวกเขาต้องกลายเป็นผู้กระทำผิดนั้น เป็นเพียงเพราะมีมุมมองความคิดที่แตกต่างออกไปเท่านั้น

สังคมไทยเราเป็นสังคมที่มีความโอบอ้อมอารี ในเมื่อคนเรามีความคิดเห็นที่ต่างกัน หรือหากจะกล่าวให้ถูกต้องก็คือ มีความคิดคนละมุมด้วยเหตุผลนี้ เพียงเท่านี้เราถึงกับต้องฟาดฟันและห้ำหั่นกันถึงขนาดนี้เลยหรือ

พระราชบัญญัตินี้ จะเป็นประตูแห่งการปรองดอง หรือ ล็อคแม่กุญแจไว้ก็แล้วแต่พวกท่านทั้งหลายจะมีมุมมองกัน สังคมจะสันติสุขได้ก็ต่อเมื่อผู้ใหญ่ให้อภัยเด็ก และ เด็กยอมขอโทษผู้ใหญ่ และผู้มีอำนาจเปิดพื้นที่ให้ได้หายใจหายคอกัน มอบความเมตตา ความเอื้ออาทรให้แก่กัน

นั่งคิดบทความนี้ ด้วยสมองที่ค่อนข้างไม่เหลือมากนัก ถ้าจะโดดไปโดดมาบ้างก็ขออภัย แต่โดยเนื้อความสรุป คือทุก ๆ คน ตลอดระยะเวลา 20 ปี แห่งความขัดแย้งที่ผ่านมาล้วนเป็น “นักโทษทางความคิด” ที่ถ้าจะผิดก็ผิดตรงความคิดที่มีมุมต่างกันเพียงแค่นั้น

ประตูการให้อภัยและโอบอ้อมอารีกำลังจะเปิดออก มันจะเปิดได้กว้างแค่ไหน จะนำไปสู่รอยยิ้มที่จริงใจ หรือรอยยิ้มที่มีมีดซ่อนอยู่ข้างหลังย่อมแล้วแต่พวกท่านทั้งหลายจะตัดสินใจ ส่วนตัวฟ้าได้เอาชีวิตเป็นเดิมพันแล้ว ก็จะขอเดินหน้าอย่างเต็มที่ เพราะเชื่อว่าความเมตตา ความกรุณา และความเอื้ออาทร ย่อมมีในจิตใจทุกท่านทุกคน ขอขอบพระคุณมาในโอกาสนี้ด้วย

ด้วยความที่ศึกษาประวัติศาสตร์มาตลอด ถ้าเราอยากรู้ปัจจุบัน เข้าใจอนาคต เราต้องรู้เกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมา มันเป็นสิ่งที่น่าสงสัย แม้ตัวฟ้าไม่ได้อานิสงส์จาก พ.ร.บ. นี้เลยก็ตาม “เราสันติสุขบางส่วนหรือ?” ฟ้าเข้าใจได้ว่าสิ่งที่ฟ้าโดนคือ มาตรา 112 แต่พวกคุณจะไม่คุยกับฟ้าบ้างเหรอว่าเหตุใดจึงทำเช่นนั้น

ผู้มีอำนาจไม่เคยเปิดพื้นที่สนทนาเลย มิหนำซ้ำตัวฟ้าก็จะมีประวัติอาชญากรรมติดตัวไปอีก รู้หรือไม่สิ่งนี้ทำให้ฟ้าหางานทำได้ยาก ทั้งนี้คุณพ่อ และคุณแม่ยังมีอาการเจ็บป่วยหนักภายหลังจากที่ฟ้าถูกจำคุก สิ่งนี้คือผลที่ฟ้าได้รับ และฟ้ารู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างกัน ฟ้ายังคงหวัง “น้ำหมึกจากปลายปากกา” ที่เซ็นอนุญาตให้ประกันตัว ในทุก ๆ ครั้ง

ทุกวันนี้ฟ้าน้อยใจมากนะ ตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำ ๆ ทำไมคดียา คดีนั้น คดีนี้ถึงได้ประกันตัว แต่ทำไมเราถึงไม่ได้ คือต้องให้ตายกันเลยหรอ หรือต้องให้ครอบครัวของผู้ต้องขังทางความคิดพังกันไปข้างหนึ่งเลยหรอ

สำหรับฟ้าการอดอาหารมันเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก ฟ้าเพียงต้องการสิทธิที่จะได้กลับไปดูแลบิดามารดาของตนเอง ฟ้าอยากบวช ฟ้าอยากมีครอบครัว ซึ่งก่อนหน้านี้ฟ้าพยายามผลักดันกฎหมายสมรสเท่าเทียม จนสุดท้ายกฎหมายฉบับนี้ก็ผ่าน แต่ฟ้าไม่ได้อะไรเลยตอนนี้

ปัจจุบัน (12 ก.ค.) ฟ้าอดอาหารเข้าวันที่ 12 แล้ว เขายังยืนยันที่จะทำปฏิบัติการนี้ต่อไปเพื่อเรียกร้องสิทธิการประกันตัวของตัวเอง โดยการอดอาหารในครั้งนี้ถือเป็นการอดอาหารประท้วงครั้งที่ 5 ในเรือนจำของฟ้า พรหมศร ซึ่งทนายและครอบครัวจะให้การติดตามดูแลอย่างใกล้ชิดต่อไป

“ฟ้า” พรหมศร ถูกคุมขังมาตั้งแต่วันที่ 9 มี.ค. 2569 หลังศาลฎีกาไม่ให้ประกันตัวระหว่างฎีกา ในคดีชุมนุมหน้า สภ.คลองหลวง เมื่อวันที่ 14 ม.ค. 2564 ซึ่งถูกศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ลงโทษจำคุก 2 ปี 10 เดือน โดยมีความพยายามยื่นขอประกันตัวมาแล้วทั้งหมด 4 ครั้ง

ร่วมเขียนจดหมายออนไลน์ถึงฟ้า และผู้ต้องขังทางการเมือง ผ่านโครงการ Free Ratsadon โดยแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนล