“ตี้ วรรณวลี” ถูกส่งตัวไป รพ.ราชทัณฑ์ หลังอดอาหารเรียกร้องสิทธิประกัน ค่าเลือดเป็นกรด เกรงภาวะช็อค ปฏิเสธรับน้ำเกลือ

วันที่ 11 พ.ย. 2569 ที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ ทนายความเข้าเยี่ยม “ตี้” วรรณวลี ธรรมสัตยา ผู้ต้องขังในคดีมาตรา 112 จากการปราศรัยในการชุมนุม #25พฤศจิกาไปSCB เธอประกาศเริ่มอดอาหารประท้วงมาตั้งแต่ช่วงเย็นวันที่ 2 พ.ย. 2569 เพื่อเรียกร้องสิทธิในการประกันตัว และขอให้ได้กลับไปดูแลน้าที่ป่วยเป็นมะเร็ง

ตี้ถูกย้ายตัวจากทัณฑสถานหญิงกลาง ไปยังโรงพยาบาลราชทัณฑ์ ตั้งแต่วันที่ 9 พ.ย. 2569 เธอเล่าว่าช่วงเย็นนั้น หลังผู้ช่วยที่สถานพยาบาลของเรือนจำสังเกตอาการ และตรวจร่างกายต่าง ๆ แล้วเห็นว่าอาการน่าเป็นห่วง จึงมีการทำเรื่องส่งตัวไปตรวจที่โรงพยาบาล

ตี้เล่าว่าวันนั้นตรวจแล้ว ทราบค่าน้ำตาลในเลือดอยู่ที่ 64 และวันถัดมาทราบค่าเลือดตัวหนึ่งอยู่ที่ 12 ซึ่งปกติควรจะอยู่ที่ 22-26 ทำให้เข้าใจว่าเลือดค่อนข้างเป็นกรดแล้ว อาจจะทำให้ร่างกายรวน หมอแจ้งว่าหากค่าโพแทสเซียมต่ำกว่านี้กล้ามเนื้อจะสลายและอาจจะช็อกได้ โดยตอนนี้ตี้ได้รับการเจาะเลือดทุกวันในช่วงเช้า โดยค่าน้ำตาลจะทราบผลเลย แต่ค่าเลือดจะรู้วันถัดไป

วานนี้ หลังจากทราบค่าเลือด เธอยินยอมรับน้ำเกลือ แต่ทราบภายหลังว่ามีการเติมน้ำตาลและวิตามินลงไปด้วย ทำให้วันนี้วัดค่าน้ำตาลเพิ่มขึ้นเป็น 85 และทราบค่าเลือดที่ 17

ในช่วงเช้าวันนี้ หลังน้ำเกลือหมดถุง เธอเห็นว่าร่างกายพอไหว จึงแจ้งขอปฏิเสธการรับน้ำเกลือ ไม่รับวิตามินและเกลือแร่ โดยเจ้าหน้าที่มีการนำแบบฟอร์มมาให้กรอกเรื่องความยินยอมด้วย แต่ยังกินน้ำเปล่าอยู่

ตี้ยังบอกว่า หลังจากได้รับน้ำเกลือแล้ว รู้สึกมีอาการเวียนหัวและปวดกระเพาะ ทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีอาการ เธอยังไม่ได้ถ่ายมาหลายวันแล้ว น่าจะมีปัญหาเรื่องระบบย่อยอาหาร

ตี้เล่าว่าเท่าที่สัมผัส ชีวิตในเรือนจำต่างจากที่โรงพยาบาล โดยในเรือนจำต้องตื่นตีห้า อาบน้ำช่วงเช้าและบ่ายเพราะน้ำจะไหลเป็นเวลา แต่เมื่อออกมาโรงพยาบาล น้ำจะไหลตลอดเวลา แต่ว่าพยาบาลต้องดูแลคนไข้ที่มีลักษณะต่าง ๆ จึงต้องแบ่งรอบกัน โดยตี้ได้รอบตีสามและเที่ยงวัน โดยหมอและพยาบาลดูแลเธอดี

ตี้บอกด้วยว่า นอกจากนอนพักระหว่างวัน เธอยังพยายามจดบันทึกในสมุด โดยเริ่มเขียนถึงที่มาของคดีที่ทำให้ถูกคุมขังนี้ ว่าตัวเองได้เห็นความรุนแรงที่กระทำต่อผู้ชุมนุมช่วงปี 2563 รวมถึงความไม่ยุติธรรมต่าง ๆ จึงนำไปสู่การปราศรัย เธอเขียนถึงเหตุที่ศาลไม่ให้ประกันตัว และเขียนถึงความต้องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ

ตี้บอกว่าในการเคลื่อนไหวของเธอเอง แม้ในช่วงปี 2563-65 จะทำให้ถูกดำเนินคดีจากการชุมนุมหลายคดี แต่หลังจากนั้น ช่วงปี 2566 จนถึงปัจจุบัน เธอไม่ได้ถูกดำเนินคดีใด แม้ยังเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองอยู่บ้าง แต่เธอมีหน้าที่หลักในการช่วยหารายได้ให้ครอบครัว

ในช่วงหลัง น้าคนหนึ่งเป็นเบาหวาน ก่อนตรวจพบว่าเป็นมะเร็งในที่สุด ส่วนน้าอีกคนก็เป็นวัณโรค ไม่สามารถทำงานได้ รวมทั้งยายที่อายุมากแล้ว ทำให้เธอมีบทบาทสำคัญสำหรับครอบครัว รวมทั้งยังช่วยหาเงินลงทุนเพาะเห็ดเพื่อให้ครอบครัวได้เก็บกินด้วย ถือเป็นช่วงที่เป็นมรสุมในชีวิตของเธอด้วย

ตี้ทราบว่าหลายคนเป็นห่วง ไม่อยากให้อดอาหาร แต่เธอก็อยากแสดงออกถึงการเรียกร้องเรื่องการประกันตัวดูก่อน เนื่องจากเป็นเรื่องสิทธิพื้นฐาน และตัวเองมีภารกิจสำคัญต่อครอบครัว แต่จะพยายามประเมินสถานการณ์ร่างกายของตัวเองต่อไป รวมถึงมีผลการตรวจในแต่ละวันประกอบการตัดสินใจ

ทั้งนี้ ตี้ถูกคุมขังตั้งแต่วันที่ 30 ต.ค. 2569 หลังจากศาลอาญามีคำพิพากษาจำคุก 2 ปี 8 เดือน ในคดีมาตรา 112 จากการปราศรัยในการชุมนุม #25พฤศจิกาไปSCB ศาลมีคำสั่งส่งคำร้องขอประกันตัวไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ก่อนสองวันถัดมา ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่ให้ประกันตัวระหว่างอุทธรณ์ พร้อมกับ “บอย” พงศธรณ์ ตันเจริญ เพื่อนร่วมคดีอีกคน

จากนั้น ตี้ได้ตัดสินใจเริ่มอดอาหารเพื่อเรียกร้องสิทธิการประกันตัว มาตั้งแต่ช่วงเย็นวันที่ 2 พ.ย. 2569 (อ่านข้อเรียกร้องและสิ่งที่ต้องการสื่อสารของตี้)

อ่านเรื่องราวของตี้

เสียงแห่งชีวิตและการเตรียมใจของ “ตี้ วรรณวลี” ในวันที่ต้องกลับเข้าเรือนจำ